Yasadışı Sanat: doğa sevgisi

Bu pazar eğlenceli yazamadım üzgünüm!

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bu yazı keyifli bir pazar yazısı değil maalesef, baştan söyleyeyim de aman sakın  okuduktan sonra pişman olmayın!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ben de isterdim pazar kahvesine eşlik edecek, yüzlerde gülümseme bırakabilecek kıvamda tatlı bir yazı yazmayı ama üzgünüm. <i>“Burası Türkiye!”</i> dedirtmek için ısrarla insanın gözüne gözüne sokuyorlar bütün cahilliklerini, bir de “<i>bu toprakların yazgısı karadır, bu toprakların insanı acılıdır</i>” türküsü tutturmuşlar ki fonda... </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Hayır efendim, yazgı değil cehalet bütün bunların nedeni!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Cehalet ve aç gözlülük bir araya gelince ortaya çıkan tablonun rengi kara!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">İşçilerin alnındaki sadece kömür karası,toz karası, ter karası, kara vicdanlıların yürekleri ise katran karası!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5E1eDtGDrmwbCvRr1eJmL3_aCtJHILtDmipLzrtBs27CAHIhS6iPFAgnmphuU9ZBmf4W4SfE_Rzsxa66J77enKaxaYFo2WZUBbDO6bAqIkYpWpA1PK3aodtQkLI4lgi18HH_5zD9G8Zc5/s1600/kurumu%C5%9Fa%C4%9Fa%C3%A7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5E1eDtGDrmwbCvRr1eJmL3_aCtJHILtDmipLzrtBs27CAHIhS6iPFAgnmphuU9ZBmf4W4SfE_Rzsxa66J77enKaxaYFo2WZUBbDO6bAqIkYpWpA1PK3aodtQkLI4lgi18HH_5zD9G8Zc5/s1600/kurumu%C5%9Fa%C4%9Fa%C3%A7.jpg" title="hem insanlar hem de doğa ne hallerde!" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">İşte en taze bilgi, dün eski Galatasaray stadyumunun yerine dikilen iğrenç gökdelen inşaatında asansör yere çakıldı ve 14. kattan düşen 10 işçi hayatını kaybetti! Olay yerine ambulanstan önce çevik kuvvetin gitmesi, asansörün bakımını yaptırmayan inşaat şirketi sahibinin Türkiye'nin en zenginlerinden olması, şehrin orta yerine, tam da şahane bir şehir parkı olabilecek yere dikilen bu rezidans zırvalığının saçmalığı, her geçen gün basit önlemler alınmadığı için yaşanan işçi ölümleri, göçen üst geçitin altında kalıp can verenler, bakımsız belediye otobüslerinin yaptığı kazalarda bacağı kopanlar, <i>“yaşam odası aslında vardı da biz söktüydük, daha güzelini yapacaktık!</i>” diye milyonlarca insana utanmadan yalan söyleyen maden sahipleri ve o madenlerde yaşanan göçükler, canını yitiren yüzlerce insan, tarım ve hayvancılık yok edildiği için o tehlikeli madenlere torpille girmek zorunda bırakılan işçiler, çocuğuna yemek yedirebilmek için o tehlikeli maden kapatılmasın diye dua eden gözü yaşlı anneler!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bu aklıma gelenler, insan hayatına verdiğimiz değerin örnekleriydi. Bazılarının ısrarla önemsemediği, oysa nefes almamızı sağlayan, bize su veren, bize ekmek ve aş veren doğaya verdiğimiz değer ise çok çok daha içler acısı... </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Doğa denen canlıyı bağırta bağırta, işkence ede ede öldüren de yine bizim topraklarımızda yaşayan, gözlerini para hırsı bürümüş kara vicdanlı insan müsveddeleri!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Hüseyin Avni Paşa Korusu'nda yangın(!) çıktıktan sonra bütün ağaçlar kesilip oraya 10 tane ev yapılacağının açığa çıkması, Validebağ korusunun hiç acımadan beton dökülüp otopark yapılmaya çalışılması, İstanbul'da susuzluk ve kuraklık tehlikesinin kapıya  dayandığı herkesçe biliniyor olmasına  rağmen, şehrin tek nefes alma yeri olan kuzey ormanlarının ranta kurban edilmesi, şehrin gittikçe daha da griye bürünmesi, yol yapmak için binlerce ağacın acımadan kesilmesi, zeytinliklerde madencilik yapma yetkisini onaylayan yasalar, en yeşil en güzel yerlere dikilmeye çalışılan elektrik santralleri, teknoloji devi Japonya'nın bile önleyemediği kazalarla gündeme gelen nükleer santral çılgınlığına kapılan çılgın proje çılgını(!) yöneticilerin aymazlığı, gittikçe yükselen iğrenç şehirler inşa edilmesi, yok olan dünya kaynaklarına aldırmadan çok çocuğa yapılan teşvikler, sit alanlarının hunharca inşaat alanlarına çevrilmesi...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Haydi yazalım bir pazar yazısı, diyelim ki şöyle dünya deviyiz, böyle yükselen değeriz, bizi kıskananlar çatlasın diyelim! </span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUVSEhVAtP-91uaSyJHrt0FG4XZQEZ_1PQwHqNFRddKoLMhVJTvNyLQZNyzZ-CocmaKMZFnIqfM0tGlx7LJaKEuCdZBYGVYBogTYQ7xKwtL-yEx94dsXhUGAF3QlBZQMA__11j8TV9TIJm/s1600/kral%C3%A7%C4%B1plak.jpg" imageanchor="1"><img alt="" border="0" height="285" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUVSEhVAtP-91uaSyJHrt0FG4XZQEZ_1PQwHqNFRddKoLMhVJTvNyLQZNyzZ-CocmaKMZFnIqfM0tGlx7LJaKEuCdZBYGVYBogTYQ7xKwtL-yEx94dsXhUGAF3QlBZQMA__11j8TV9TIJm/s1600/kral%C3%A7%C4%B1plak.jpg" title="The king is naked!" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 17px;">Cehaletin, vurdumduymazlığın, “bize bir şey olmaz abi ya!” soytarılığının bu kadarına artık cidden tahammül edemiyorum!</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;">İtiraf ediyorum:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kral çıplak dostlar, açık ve net bu; kral çırılçıplak aramızda dolaşıyor! </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">10 işçinin katledildiği o inşaat bir süre sonra kaldığı yerden devam edecek, adamlara göstermelik para cezası verilecek, sonra bütün bunlar unutulacak ve tarih tekerrür edecek!</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Üçüncü dünya ülkelerine yaraşır bu vehametler devam ettiği sürece ne derseniz deyin benim gördüğüm şudur:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;">Kendimizi kandırmayalım, Ortadoğulu cahil bir toplumuz, Avrupa kafasında asla değiliz, insana ve doğaya verdiğimiz değeri çok değil sadece bir hafta gazete manşetlerini okuyarak yorumlayabilirsiniz rahatça!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;">Diyorum işte, kral çırılçıplak aramızda dolaşıyor!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;">NOT: Bu yazıyı sonlandıracak iyi bir sözcük bulamadım, "sevgiyle kalın" olmaz, " mutlu pazarlar" olmaz, "görüşürüz" olmaz. Anlatması bu kadar zorken, ya birebir yaşayanlar ne yapsın?</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div>

Bu yazı keyifli bir pazar yazısı değil maalesef, baştan söyleyeyim de aman sakın okuduktan sonra pişman olmayın! Ben de isterdim pazar kahv...

Devamı »

Bir düşbazın evi ve kahvaltı sofrası...

21:52 Literatür Adası 0

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Sabah erkenden kalkmışım yine.. Bahçeye bakan  salon kapısını sonuna kadar açıyorum, içeriye mis gibi çiçek kokuları doluyor. Çayın altını yakıyorum, koyuyorum hafiften bir müzik. Seçmiyorum müziği, akşamdan kalan Pera Klasikleri var cd-çalar'da, biliyorum...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;"><br /></span><span style="font-size: 13pt;"></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7L2oyeUrXAto8MwmJWYfjx7NdTzXBLWEgkly5bxgzSG_h8IXWShRfwdlrzDPmCRUm8Yxs8f-QQ5ZzF4mJ2NQNCMYdxZqW9TvlLso3tmEz4WOc2n7ZVasRvqwzL90hRnWI_N8ygE7hmsC5/s1600/kahvalt%C4%B1-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="171" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7L2oyeUrXAto8MwmJWYfjx7NdTzXBLWEgkly5bxgzSG_h8IXWShRfwdlrzDPmCRUm8Yxs8f-QQ5ZzF4mJ2NQNCMYdxZqW9TvlLso3tmEz4WOc2n7ZVasRvqwzL90hRnWI_N8ygE7hmsC5/s1600/kahvalt%C4%B1-1.jpg" title="gündüz düşleri" width="320" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bahçeye bakan mutfak balkonundaki bambu masayı hazırlamaya başlıyorum. Topladığım vişnelerden yaptığım vişne reçelini, kızılcıklardan yaptığım kızılcık marmelatını, kayısılardan yaptığım kayısı reçelini koyuyorum süslü seramik tabaklarıma. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;">  </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ege köylülerinin kendi çizdikleri kalamata zeytinleri diziyorum sonra cam bir tabağa..  Bahçemden ellerimle topladığım taze domateslerin üzerine yine kendi topladığım taze kekiklerden ilave ediyorum ve elbette ki sızma zeytinyağı ile şenlendiriyorum bu cezbedici tabağı..</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaFvXK5BzRY8KjmvW2Sfosg_A6dvtJ49cAvbZu6aDNHlBNcJ42rdQPJX1KCdS2jvgHMDhe9lw4S8KC4c3XSgE0Eyu7YUQPx25dXkm7pQJVO0RG4X0RTSce9a8qnt6PWnOmPkN_4iT06PgF/s1600/evim-8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaFvXK5BzRY8KjmvW2Sfosg_A6dvtJ49cAvbZu6aDNHlBNcJ42rdQPJX1KCdS2jvgHMDhe9lw4S8KC4c3XSgE0Eyu7YUQPx25dXkm7pQJVO0RG4X0RTSce9a8qnt6PWnOmPkN_4iT06PgF/s1600/evim-8.jpg" title="evim çiçeklerle donatılmış olmalı" width="320" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Körpecik çıtır biberleri de koyuyorum minik camdan bir tabağa.. Kaynamakta olan çaydan yayılan nefis bargamot kokusu geliyor burnuma, gidip demliyorum çayımı.. Artık ekmekleri kızartabilirim diye düşünüyorum. Gerçek köy ekmeğinin kızarmaya başladığında etrafa yaydığı koku resmen iştahımı daha da artırıyor.</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7PgLFyBokW_KpX0-VOLGV78y3Ou5pgNOYcIz7m1OL-WGzMh-PD5AqewPybp9BGbyhMZ-zQOS_INklWDR0AndtCN77h5Zu4JjJe-iAztIBu7rPv4DRjsQxFB6EFGs9zhwY7v51OGCWIakA/s1600/evim-5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7PgLFyBokW_KpX0-VOLGV78y3Ou5pgNOYcIz7m1OL-WGzMh-PD5AqewPybp9BGbyhMZ-zQOS_INklWDR0AndtCN77h5Zu4JjJe-iAztIBu7rPv4DRjsQxFB6EFGs9zhwY7v51OGCWIakA/s1600/evim-5.jpg" title="yemyeşiller içinde bir ev istiyorum" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Masaya şöyle bir bakıyorum ve Cemal Süreya geliyor yine aklıma: </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>Yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem, ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı</i></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">”</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">diyor, her zaman der zaten.. Sonra gülümsüyorum kendi kendime, Edip Cansever'den de bir dize aşırıyorum çünkü:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> <i>“...Masa da masaymış ha, bana mısın demedi bu kadar yüke...”</i></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i><br /></i></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBsYvTAT2ap3bt0NU6dX8tnSEaAlFgjQnZSMfCxTZFIsSDNsEUZDjWATr65qarouS1_zuJU3qPlSv9YTVItcKTHd-zbTZc4m-WziV8jw34A6H_-B-uhrrPjZfH-HuKOGuTKXlgeLlPMYZD/s1600/evim-6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="214" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBsYvTAT2ap3bt0NU6dX8tnSEaAlFgjQnZSMfCxTZFIsSDNsEUZDjWATr65qarouS1_zuJU3qPlSv9YTVItcKTHd-zbTZc4m-WziV8jw34A6H_-B-uhrrPjZfH-HuKOGuTKXlgeLlPMYZD/s1600/evim-6.jpg" title="evim öyle huzurlu ki.." width="320" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Sevdiklerimi uyandırıp neşeli bir kahvaltıya başlayacağım az sonra. Kahvaltı bitince kaldığım yerden devam edeceğim kitabımı yazmaya. İşe gitme derdim yok nasıl olsa, ohh keyif işte böyle bir şey..</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUPMXNBeJW8nXZkiNNsEFU80qimkPjsTlHGbo0mk5XVjrqSJqAnwJ3veK5CpYQwUDWjwyXgJGhFxQcgNOiQWHdb4bK3nIruKIKxbcdKeMTio6lCk3DkrtJzkySw9At4Qm_PzGpSNhcAOJX/s1600/evim-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUPMXNBeJW8nXZkiNNsEFU80qimkPjsTlHGbo0mk5XVjrqSJqAnwJ3veK5CpYQwUDWjwyXgJGhFxQcgNOiQWHdb4bK3nIruKIKxbcdKeMTio6lCk3DkrtJzkySw9At4Qm_PzGpSNhcAOJX/s1600/evim-3.jpg" title="evim şirin mi şirin.." width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBsYvTAT2ap3bt0NU6dX8tnSEaAlFgjQnZSMfCxTZFIsSDNsEUZDjWATr65qarouS1_zuJU3qPlSv9YTVItcKTHd-zbTZc4m-WziV8jw34A6H_-B-uhrrPjZfH-HuKOGuTKXlgeLlPMYZD/s1600/evim-6.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Bir düşbazım ben; huzurlu ve mutlu imgelerin peşinden giden, aynı görüntüleri senelerce hiç bıkmadan ve hiç yorulmadan hayalinde canlandıran iflah olmaz bir düşbazım..</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Seviyorum bu hallerimi, beynimin içinde ikinci bir dünya olmasını, “paralel dünyalar”da uçarak dolanmayı çok ama çok seviyorum.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRHpKWCVbcJLFM04wTcchRppbmRzQaY2lIHdx9DnUhChDeJj6_Q_-gqQ-WV36Ku_JrnV5hqQKi606_-DMI3bwhCxJL4PASl14jrey0H_AHSZew8ILylhUyjVyx8xogfEQUh_9qwVhleoaP/s1600/evim-7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRHpKWCVbcJLFM04wTcchRppbmRzQaY2lIHdx9DnUhChDeJj6_Q_-gqQ-WV36Ku_JrnV5hqQKi606_-DMI3bwhCxJL4PASl14jrey0H_AHSZew8ILylhUyjVyx8xogfEQUh_9qwVhleoaP/s1600/evim-7.jpg" title="house değil home :)" width="320" /></a></span></span></div><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> </span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bahçeden bir erik aşırıp kaldığım yerden devam ediyorum hayata..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;">  </div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Herkese kahvaltı mutluluğunda kocaman bir “Günayyyydınnn!” diyesim geliyor bu sabah..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf8NQXddy156z6HVPnOY6Lt-JJ1TlzbKqahVLuwEEbnsUFjLLu02XaxsI3jNCDlX2kft8_rrW-_s3BCl-AVcuZVuxYlPmNjKK5V6if4mb1I0lCXHjdWsI180THXoYN9wDrm0sy3sUxchsh/s1600/evim-4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf8NQXddy156z6HVPnOY6Lt-JJ1TlzbKqahVLuwEEbnsUFjLLu02XaxsI3jNCDlX2kft8_rrW-_s3BCl-AVcuZVuxYlPmNjKK5V6if4mb1I0lCXHjdWsI180THXoYN9wDrm0sy3sUxchsh/s1600/evim-4.jpg" title="huzurlu şato" width="320" /></a></div><br />

bahçeli ev doğa sevgisi düşbaz hayalimdeki ev rüya evi rüyalarımın evi UMUTLU OLMAK Bir düşbazın evi ve kahvaltı sofrası...

Sabah erkenden kalkmışım yine.. Bahçeye bakan salon kapısını sonuna kadar açıyorum, içeriye mis gibi çiçek kokuları doluyor. Çayın altını y...

Devamı »

Validebağ Korusu da neymiş!

22:06 Literatür Adası 0

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Dün Facebook'da gördüm bir resim:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Validebağ Korusu betona gömülüyor” yazıyordu. Hababam Sınıfı'nın çekildiği meşhur koruya beton dökmüşler..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17px;"><br /></span><span style="font-size: 13pt;"><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVrD-uz4quBRJ2JWxJ-nm1l68RY7tKqBC1oo-Kl1oImf2XUKqgT4yw3Ws_VPMeGFh3_Yqv8QV8GVncG8YJ8dLHI0P8kZRyxY7zg2of5WhweIJoQo9HhvrBjUG2EuMNMPD3AxUxl5Cas3Ok/s1600/ye%C5%9Fil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVrD-uz4quBRJ2JWxJ-nm1l68RY7tKqBC1oo-Kl1oImf2XUKqgT4yw3Ws_VPMeGFh3_Yqv8QV8GVncG8YJ8dLHI0P8kZRyxY7zg2of5WhweIJoQo9HhvrBjUG2EuMNMPD3AxUxl5Cas3Ok/s1600/ye%C5%9Fil.jpg" title="Validebağ Korusuna beton dökülmüş" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Validebağ Korusu da mı?</td></tr></tbody></table></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>“Amma da abartıyor bu provokatörler de</i>” dedim kendi kendime. Çamurlu tozlu topraklı pislik yerine mis gibi beton dökülmüş işte fena mı! Bir iki ağaç kesildi diye bu yaygara da ne şimdi böyle. Arabalarına otopark yeri yapılıyor yine de yaranılamıyor bu insanlara! Tutturmuşlar yeşil de yeşil, ağaç da ağaç diye. Halbuki medeniyet denilen şey yapılaşmadır, meydana getirilen eser(!)lerdir. Ne kadar devasa eser yaparsak o kadar şanımız yürür! Halk denilen cahil tabaka anlamıyor tabii ki. H<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>l<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>eski kafadalar, h<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>l<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>üç beş ağacın peşindeler! Neyse şehrin silueti değişmeye başladı Allah'tan. Gökdelenleri gördükçe o ağaç sevdalısı cahiller de anlayacak elbette ortaya çıkan eserlerin değerini. Vizyon meselesi işte bu, kiminde var, kiminde yok afedersiniz...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ağaç dediğin nedir ki? Ağaç isteyen köye yerleşsin zaten. Büyük şehirde hiç ağaç mı olurmuş! Büyük şehir demek iş hayatı demek, iş hayatı demek para demek. Para konuşulan bir yerde ciddiyet olmalı, mücadele olmalı, savaş olmalı. Yeşil meşil söylemleri ile romantik nostaljik takılmalar büyük şehrin iş hayatına külliyen ters! Dediğim gibi gidersin köye, alırsın bir iki inek, otlatırsın çayırda çimende, yeşile de doyarsın. Şimdi binalara  yatırım yapmak varken, ne gerek var ki şehrin ortasına park yapmaya! İşte bunları isteyenler hep dış mihraklar, yükselen gökdelenlerimizi kıskanan, bizi yok etmeye çalışan düşmanlar bunlar...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>Doğa katledildiği için iklim değişiyor!”</i> yaygarası koparıyorlar bir de. Neymiş efendim doğanın intikamı ağır olurmuş! Deli saçması sözler işte.. Doğa canlı mı ki intikam alsın? İntikam denen şey, soğuk yenen bir yemektir ve o yemeği yemeği de en iyi biz biliriz!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Doğa dediğin senin kölendir; ister ağacını kesersin, ister suyunu kurutursun, istersen dağlarını delip madenlerini işletirsin. Ne karışır ki o bütün bunlara, sanki canı var, sanki ağzı dili var. Bu entel dantelleri  anlamak mümkün değil zaten. <i>“İhtiyacımızdan fazlasını tüketmeyelim”</i> diyorlar, cahiller işte.. Kardeşim sen tüketmezsen, o tüketmezse, ben tüketmezsem bu ürettiklerimizi kim satın alacak? Kimse satın almazsa ticaret nasıl dönecek, ticaret olmazsa paranın değeri nasıl olacak, paranın değeri kalmazsa savaşlar nasıl sürecek, savaşlar sürmezse  sistem nasıl devam edecek?  Sistem göçerse nasıl yaşarız ki hiç düşünmüyor işte bu saçı uzun aklı kısa enteller. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Yeşil de yeşil diye tutturmuşlar. Aslında alacaksın yeşil boya, bütün kenti bir gecede yeşile boyayacaksın, bakalım ne yapacaklar o zaman!!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div>

doğa sevgisi doğayı korumak GÜNÜN KONUSU validebağ korusu betonlaşmış yeşil katliamı Validebağ Korusu da neymiş!

Dün Facebook'da gördüm bir resim: “ Validebağ Korusu betona gömülüyor” yazıyordu. Hababam Sınıfı'nın çekildiği meşhur koruya beton d...

Devamı »