Acıların Kadını Bergen, okunası bir kitap...

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitabı okumadan önce ön yargım vardı ne yalan söyleyeyim. Şimdi bu kitapta ajitasyon vardır diyordum, arabesk bir duygusalllık vardır diyordum, kitabı sever miyim acaba diyordum.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ama yanılmışım, öyle olmadı. <b><a href="http://yavuzhakantok.blogspot.com.tr/2012/10/aclarn-kadn-bergen.html" rel="nofollow" target="_blank">Yavuz Hakan Tok</a></b>, kurguyu, gerçeği, öyküyü, duyguyu o kadar dozunda harmanlamış ki, kitap okunası bir roman olmuş ve ben de zaten elimden bırakmak istemedim. Kendisini bu ilk kitabındaki başarısından dolayı kutlamak istiyorum. </span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfZuEthyphenhyphenLqxLesUMQ4jKacUsaP7mwxN14MJmjFS4OZs5GDIKov_wXaRFpY7poC2Zez2s6VeeFo8Uro1pUe_zNGOWl3D3cTxBiuyiNE1zOiL9OXFJmuILIfzDeVIk5dGNHxsUgVN5pCWgyz/s1600/bergen-11+kitap.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfZuEthyphenhyphenLqxLesUMQ4jKacUsaP7mwxN14MJmjFS4OZs5GDIKov_wXaRFpY7poC2Zez2s6VeeFo8Uro1pUe_zNGOWl3D3cTxBiuyiNE1zOiL9OXFJmuILIfzDeVIk5dGNHxsUgVN5pCWgyz/s1600/bergen-11+kitap.jpg" title="Yavuz Hakan Tok başarılı bir iş çıkarmış." /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Acıların Kadını Bergen</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bilirsiniz, duymuşsunuzdur, en azından “<b>acıların kadını</b>” sözleri kulağınıza mutlaka çalınmıştır bir yerlerden. Eski kocası tarafından yüzüne kezzap atıldığı için bir gözünü kaybeden, o nedenle fotoğraflarında hep saç perçemi ile sağ gözünü kapatan, sahnede bıçaklanan, defalarca dövülen, bütün bu şiddeti adına “aşk” dediği bir “delilik” uğruna yaşayan ve daha otuzunda iken sokakta 6 kurşunla öldürülen bir kadındır <b> Bergen.  Acıların Kadını</b>'dır O, nam-ı diğer <b>Belgin Sarılmışer</b>'dir adı...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 17.3333339691162px;"><br /></span><span style="font-size: 13pt;"></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhb33yzmcuCQ0QrsVo3P4dlnnvVtnldDnnyBMi8nXPW82U3zW5mQ4mpDv5iEuJhv7pe0C6MKC_n428FoAaC6msCxlPk_pFCYnpG69VVhT74vM0H0wMfaCMJyq3CFD2Xk9_XF9MzfkLm88t3/s1600/bergen4-g%C3%B6r%C3%BCrken.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhb33yzmcuCQ0QrsVo3P4dlnnvVtnldDnnyBMi8nXPW82U3zW5mQ4mpDv5iEuJhv7pe0C6MKC_n428FoAaC6msCxlPk_pFCYnpG69VVhT74vM0H0wMfaCMJyq3CFD2Xk9_XF9MzfkLm88t3/s1600/bergen4-g%C3%B6r%C3%BCrken.jpg" title="kezzap olayından önce Bergen" width="209" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoZD4RvdLlDjidZp6ms6SeFfEprpJyEwPgyG_RFrfyC85dZHUpnQd1b23fiThdCWfP7I_J4mWnHm5ujLAEehsve7-I1IwgqknCQXO6xdGJqtvegnRIutNaoOgzrS-hoz77LgjMZeHKS6lD/s1600/bergen-2+kendisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoZD4RvdLlDjidZp6ms6SeFfEprpJyEwPgyG_RFrfyC85dZHUpnQd1b23fiThdCWfP7I_J4mWnHm5ujLAEehsve7-I1IwgqknCQXO6xdGJqtvegnRIutNaoOgzrS-hoz77LgjMZeHKS6lD/s1600/bergen-2+kendisi.jpg" title="gözünü kaybettikten sonra Bergen" width="221" /></a></span></span></div><br /><div style="text-align: left;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Adana'da sahneye çıktığı dönemlerde her gece gelip gazinoda kendisini izleyen, her gece ama her gece bıkmadan usanmadan kendisine bir buket çiçek gönderen bir adam vardır. Her gece ama her gece bıkmadan usanmadan o çiçekleri çöpe attığı bir sürecin sonunda, ne olduysa olur ve o adama, kendi ifadesiyle o “kömür gözlü” adama, yani Halis'e aşık olur Bergen.</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Sonrası malumunuz, adına “aşk” dedikleri yıkıcı süreç başlar. Mutlulukla mutsuzluk iç içedir artık. Gecenin bir yarısında memuru yatağından kaldırıp nikah kıydıracak kadar uçuk kaçık, sözümona kıskançlıktan kaynaklanan şiddetin artan dozajı ile de vahşice bir aşk (!) ile bağlanır Halis Bergen'e. Ne zaman sevdiği kadına zarar verse, oturup ağlayacak kadar da ruh sağlığı bozuktur aslında...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglaLhajv0U09ghz4IJKhpcYiukinKeyDo_2-5NtmpK1mSdyC6a5IcjaRMMFVFsEhCUzylvfcrmLePyNUExv3gdfK8tX1EiMEVEqXUrwThdHtsC_x7dw8ULxcWf2_koeeOj2wUK-9T8YTIH/s1600/bergen-3+gazete.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="318" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglaLhajv0U09ghz4IJKhpcYiukinKeyDo_2-5NtmpK1mSdyC6a5IcjaRMMFVFsEhCUzylvfcrmLePyNUExv3gdfK8tX1EiMEVEqXUrwThdHtsC_x7dw8ULxcWf2_koeeOj2wUK-9T8YTIH/s1600/bergen-3+gazete.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Günümüzde değişen bir şey yok maaalesef!</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">İçimizden birisidir Bergen, her gün gazetelerin üçüncü sayfalarında gördüğümüz bahtsız kadınlardan biridir.. O'nun öyküsünü okuduğunuzda ister istemez “aşk” kavramını sorgularken bulacaksınız kendinizi. </span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> Bence okuyun, pişman olmazsınız...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: small;">Fazla da anlatmıyorum, sizi Bergen'in acılı arabesk bir şarkısıyla başbaşa bırakıyorum...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="https://www.youtube.com/embed/bCqaJ3r2mNc" width="650"></iframe>

Acıların Kadını Bergen Belgin Sarılmışer kadın cinayetleri kadını anlatan kitap kitap tavsiyesi kitaplar kitaplar hakkında Yavuz Hakan Tok Acıların Kadını Bergen, okunası bir kitap...

Kitabı okumadan önce ön yargım vardı ne yalan söyleyeyim. Şimdi bu kitapta ajitasyon vardır diyordum, arabesk bir duygusalllık vardır diyord...

Devamı »

Sue Miller'dan Senatörün karısı, bir kadın kitabı..

<div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">O gün biraz yolu uzatayım diye düşünmüş ve nedense ara sokağa dalmıştım. İyi ki de öyle olmuş. Zira biraz yürüyünce fark ettim ki mahallemizin sahafı kapısının önüne bir tezgah yapmış, tezgahın üzerine kitaplar koymuş, bir de güzel bir el yazısıyla hazırladığı tabelayı asmıştı:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Bradley Hand ITC, cursive;"><span style="font-size: medium;">                                           “Yagmurda ıslanan kitaplar 1 TL!”</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Bradley Hand ITC, cursive;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjana9xDHCkV3mA0wBfypckzkSrrFMi-_aornfq_I0cCqZaYwhW5Tm7Wo42Z5d3oOCSHrsx4Ctgpef4clGsndL6siMiF5HLf1bb5wveeOooil6adkgvNwvjZw7CG6-pFr0Lt4dgybaF9KHK/s1600/senat%C3%B6r%C3%BCn+kar%C4%B1s%C4%B1-yapmurda+%C4%B1slanan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjana9xDHCkV3mA0wBfypckzkSrrFMi-_aornfq_I0cCqZaYwhW5Tm7Wo42Z5d3oOCSHrsx4Ctgpef4clGsndL6siMiF5HLf1bb5wveeOooil6adkgvNwvjZw7CG6-pFr0Lt4dgybaF9KHK/s1600/senat%C3%B6r%C3%BCn+kar%C4%B1s%C4%B1-yapmurda+%C4%B1slanan.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Sahaf gibisi var mı?</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Bradley Hand ITC, cursive;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitap, şirinlik, yaratıcılık hepsi bir arada olunca ben elbette çok mutlu olmuş, birkaç kitap almıştım. O günün anılarından biridir <b>Sue Miller</b>'in<b> Senatörün Karısı (2008)</b> adlı kitabı. Cep boydu üstelik, tam otobüslük diye düşünmüştüm.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Geçen hafta dişçiye giderken uzun metrobüs yolcuğunda okumaya başladım kitabı. Epey de ilgimi çekti yol boyunca. Ve bu sabah da bitirdim, yani 15 gün sonra. Cep boy olmasına rağmen yazıları küçük küçük ve 484 sayfa, aslında öyle hemen bitirmelik bir kitap da sayılmaz.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitap, bir "bestseller", dolayısıyla edebi anlamda çok bir beklentim yoktu okumaya başladığımda. Zaman geçirmelik, eğlencelik diye düşünmüştüm. Akıcıydı, kolay okunuyordu zaten. Kitap bittiğinde ise yazarın kadınsı bazı konuları beklentimin çok üstünde bir derinlikte işlediğinin farkına vardım.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitaptaki olaylar ve hissiyat, iki kadının merkezinde dönüyor. Birisi Senatör Tom'un karısı Delia, diğeri de komşusu Meri. Biri olgun yaşlarda, herkesi kendine hayran bırakan zerafette, yaşamın keyiflerine varmayı bilen, sorunlarını kendi içinde çözümlemiş, en azından öyle görünen; diğeri ise neredeyse hayatına yeni başlıyor, acemi, savruk ve biraz da meraklı..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoJUiE_h3lbiZOPDEVnsALIs-Gsc51ycP9j5exJNJN5CtaydbvKaBXWDtbnGYJ8ZIBQ1ovZTKV7VRYc4Tg6zf3catXB0zG150hY5w_90rmIBIyPfhYRK7sEAMhuzsi5RfMhaBBWQUpAmJ1/s1600/senat%C3%B6r%C3%BCn+kar%C4%B1s%C4%B1-%C3%A7ay+ile.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoJUiE_h3lbiZOPDEVnsALIs-Gsc51ycP9j5exJNJN5CtaydbvKaBXWDtbnGYJ8ZIBQ1ovZTKV7VRYc4Tg6zf3catXB0zG150hY5w_90rmIBIyPfhYRK7sEAMhuzsi5RfMhaBBWQUpAmJ1/s1600/senat%C3%B6r%C3%BCn+kar%C4%B1s%C4%B1-%C3%A7ay+ile.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Sue Miller- Senatörün karısı</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">İki kadın ve iki de aşk- evlilik hikayesi var kitapta.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Senatörün karısı Delia'nın kocası Tom'a olan özverili, sabırlı, ölçülü aşkı, normalde başka kadınların kaldıramayacağı olayları dahi kendi içinde çözümleyerek Tom'u olduğu gibi kabullenişi, O'nu değiştirmek için uğraşmayışı, ve kitabın sonunda yaşadığı, beni de üzen beklenmedik olay... Bir bestseller kitaptan beklenmeyecek derinlikte bir anlatım vardı bence. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Diğer kadın karakter Meri'nin özellikle doğum öncesinde ve doğum sonrasında yaşadığı travmatik denilebilecek olayları kendi iç sesiyle anlatması da bir o kadar çarpıcıydı. Yani hep annelik kutsaldır, muhteşemdir gibi anlatılan olaya değişen vücudunun, değişen duygularının, değişen dünyasının perdesini aralayarak, aslında belki de herkesten daha gerçekçi ve cesurca bakıyordu Meri. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Anlatımı sinematografik buldum ben, film izliyor, daha doğrusu dizi izliyor gibi okudum kitabı. Canınız akıcı bir dille kadın dünyasına dokunan bir kitap okumak istediğinde siz de okuyabilirsiniz bence. Ama "yağmurdan ıslananlar" yazdığı halde hiç hasarı olmayan benim kitabım gibi kelepir bulur musunuz bilemiyorum:)</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Aşk dolu, sevgi dolu, güzel hikayeler dolu mutlu bir pazar günü diliyorum,  başka kitaplarda görüşmek üzere ♥</span></span></div>

best seller kitap eğlencelik kitap kadını anlatan kitap kitap tavsieyesi kitaplar Sue Miller Senatörün Karısı Sue Miller'dan Senatörün karısı, bir kadın kitabı..

O gün biraz yolu uzatayım diye düşünmüş ve nedense ara sokağa dalmıştım. İyi ki de öyle olmuş. Zira biraz yürüyünce fark ettim ki mahallemiz...

Devamı »

Ayşe Kulin, Handan'la gönlümü aldı!

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Hani bazı kitaplar vardır, elinize alırsınız, o kadar bırakamazsınız ki, mutfakta bir elinizle çorba karıştırır, diğer elinizle de kitabı tutup okumaya çalışırsınız! Handan da öyleydi benim için. Geçen cumartesi gecesi uyku öncesi 30-40 sayfa okudum, kalanını da pazar günü öğlene doğru bitirdim. Dedim ya, en son okuduğum, pek de hissedemediğim Füreya <b><a href="http://evdeyazar.blogspot.com.tr/2014/08/ayse-kulinin-fureyas-bana-dokunamad.html" target="_blank">(yazısı burada)</a></b></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">kitabından sonra Ayşe Kulin Handan'la gönlümü aldı benim.</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhd9GS2vsN8F_tQh0ASySW-xGJ196e36H7B0MAI5QeB9-_bZfBh87IxHmi5AUxr89qlZlDsdBts7Kv7gNIFxgeO86p_n_xnJSlsKomkYA38w7BoAT9BFE6F0tvH-Hg0f9Vg5to6pHpIMz8d/s1600/handan-44+pera.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhd9GS2vsN8F_tQh0ASySW-xGJ196e36H7B0MAI5QeB9-_bZfBh87IxHmi5AUxr89qlZlDsdBts7Kv7gNIFxgeO86p_n_xnJSlsKomkYA38w7BoAT9BFE6F0tvH-Hg0f9Vg5to6pHpIMz8d/s1600/handan-44+pera.jpg" width="479" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Ayşe Kulin - Handan</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Halide Edip'in -kadın psikolojisini anlatan ilk yerli eser- olarak bilinen ünlü Handan'ını almış, kendi Handan'ıyla öyle güzel harmanlamış ki yazar, ortaya keyifle okunası bir kitap çıkmış, "emeğine ve yüreğine sağlık" demeliyim yeri gelmişken. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Evet kadınlar duygusaldır, duygusallıkları tavana vurduğunda, yani aşık olduklarında, yani terk edildiklerinde, hele bir de aldatıldıklarını hissettiklerinde neler yapmazlar ki! </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ayşe Kulin'in Handan'ında bir kadının duygusal iniş çıkış anlarında neler yapabileceğini görüyoruz, görmüyoruz aslında tanık oluyoruz, tanık da olmuyoruz belki de, içten içe yaşatıyor bize yazar olan biteni. Yani kitabı okurken Handan oluyoruz, kimi zaman Halide Edip'in Handan'ı, kimi zaman da Ayşe Kulin'in modern Handan'ı...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Aşklar, ihanetler, zorunlu yalnızlıklar ve hayatın getirdiği beklenmedik olumsuzluklar akıp giderken Handan hep ayakta, hep dimdik, hep güçlü... Yani bir kadının olması gerektiği gibi, veya zaten çoğunlukla olduğu gibi. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibN2yuyMPDLDx60XFDd7kBCmr867atLJPtimizXTo347Bp8K9J1i_qiCAftdm_03XArR5WX69Dd2ZFaCv57LGtE877jv8vd67yo9J8hOKLqQDazOpvURDSD1OnkdfYw6KjgfvPLabHEAWv/s1600/handan-11+arka.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibN2yuyMPDLDx60XFDd7kBCmr867atLJPtimizXTo347Bp8K9J1i_qiCAftdm_03XArR5WX69Dd2ZFaCv57LGtE877jv8vd67yo9J8hOKLqQDazOpvURDSD1OnkdfYw6KjgfvPLabHEAWv/s1600/handan-11+arka.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Handan-arka kapak yazısı</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: #660000; font-size: 13pt;"><b>Kitap, dörtlemenin sonuncu kitabıymış:</b></span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: #660000; font-size: 13pt;"><b><br /></b></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Gizli Anların Yolcusu”'nda İlhami'yi, “Bora'nın Kitabı”'nda Bora'yı, “Dönüş”'te de İlhami'nin kızı Derya'yı anlatmış yazar. Bu karakterlerin hepsi Handan'da da geçiyor ama diğer kitapları okumadığınız için anlamadığınız bir yer olmuyor. Ben bu üç kitabın hiçbirini okumadım, belki de ters sıralamayla devam ederim seriye belli mi olur.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: #660000; font-size: 13pt;"><b>Yazar Gezi'ye selam çakmış.</b></span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: #660000; font-size: 13pt;"><b><br /></b></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Yazar kitabın son bölümünde hikaye kahramanlarına yani Handan'a, yani Handan'ın yeğeni Defne'ye gezi olaylarını yaşatmış. Güzel de olmuş, o tarihi günler ne kadar çok romanda, hikayede, filmde, şarkıda geçerse o kadar iyi olur. Zira toplumsal hafızamızın karne notu pek iyi değil biliyorsunuz.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: #660000; font-size: 13pt;"><b>Son Söz</b></span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: #660000; font-size: 13pt;"><b><br /></b></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitap tavsiyelerime güvenen siz değerli takipçilerim; ben bu kitabı beğendim. Akıcı bir anlatımla yazılmış,  içimizden birilerinin öyküsünü okumak isterse canınız, belki bu tavsiyemi hatırlarsınız.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Gidiyorum ben, işe yetişmem gerek. Şahane bir gün diliyorum hepinize...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div>

ayşe kulin en iyi kitaplar Handan kitap tavsiyesi kitap tercihlerim kitaplar KİTAPLAR yerli yazarlar Ayşe Kulin, Handan'la gönlümü aldı!

Hani bazı kitaplar vardır, elinize alırsınız, o kadar bırakamazsınız ki, mutfakta bir elinizle çorba karıştırır, diğer elinizle de kitabı tu...

Devamı »

Orhan Kemal'den bir kitap okudum; SUÇLU-1

<div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitapçıların önünden geçemem ben, bir yere yetişeceksem bile içeri girer hızlı hızlı da olsa dolaşır, kitapları görüp onlara dokunmayı çok severim. Geçenlerde Kabalcı Kitabevi'nin önünden geçiyordum, vaktim de vardı ve daldım hemen içeriye. İndirimli kitap reyonunda Orhan Kemal kitaplarının sadece 2 TL'ye satıldığını görünce Suçlu-1 ve Suçlu-2 Sokakların Çocuğu kitaplarını hemen aldım sevinçle.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiweKtL8JTKOuyC8bWiXv0cfcSCcGHYYNZfAwyflqksRjCwSkYpsUZM1fYNkEoul6ulzKpRbksz73c_9lj72g56M-695e2tiHgX9Lyuc2IQorl0qoWd-JChQBoQmKKNMwmzrjTBPPjxCTR/s1600/su%C3%A7lu-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiweKtL8JTKOuyC8bWiXv0cfcSCcGHYYNZfAwyflqksRjCwSkYpsUZM1fYNkEoul6ulzKpRbksz73c_9lj72g56M-695e2tiHgX9Lyuc2IQorl0qoWd-JChQBoQmKKNMwmzrjTBPPjxCTR/s1600/su%C3%A7lu-1.jpg" title="Cevdet'İn hikayesi yüreklere dokunuyor!" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Suçlu-1 Orhan Kemal</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Severim Orhan Kemal'i, kitap okuyor gibi değil, Türk filmi izliyor gibi hissettirir bana. Çukurova'daki tarım ve fabrika işçilerinin hayatını, İstanbul'daki yoksul mahallelerde yaşanan ekmek kavgasını O'ndan daha güzel anlatan yoktur. Göz önünde olmayan hayatlara dokunur, küçük insan hikayeleri ile büyük büyük teorilerin anlatmak istediklerini özetler. Dokunaklı yazar, diyaloglar çoktur O'nun anlatılarında. Öyle bir konuşturur ki kahramanlarını, onlarla hemh<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>l oluverirsiniz hemen, çoğunlukla gözleriniz dolar Orhan Kemal'in hikayelerinde, gülümsediğiniz de olur elbet. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bu kitapta da Cevdet'in hikayesi var. Üvey annesinin ısrarına karşı koyamayan babası yüzünden, 12 yaşında iken okuldan alınıp sokaklarda işportacılık yaptırılan Cevdet! Bir gün bu yaşadığı eziyetlerin hepsinden kurtulmayı kanlı canlı hayal edebilen Cevdet! </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXpvBrm4E-W3_wkoNuP9MJDvftakQm1tLwWtwbiMyRXAwjv62aZ2l16MHfWuBVd6fhCG14gGiYYDxhAk9rsqaaphqFQWd0pKYBU0FTlw1zHW-2tqpSv0D-V2A9JANQWUO016XgeeVylXns/s1600/su%C3%A7lu-arka+kapak.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXpvBrm4E-W3_wkoNuP9MJDvftakQm1tLwWtwbiMyRXAwjv62aZ2l16MHfWuBVd6fhCG14gGiYYDxhAk9rsqaaphqFQWd0pKYBU0FTlw1zHW-2tqpSv0D-V2A9JANQWUO016XgeeVylXns/s1600/su%C3%A7lu-arka+kapak.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Suçlu-1 Arka Kapak yazısı</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Cevdet sokaklarda yaşam mücadelesi verirken O'nu çok seven güzel küçük çingene kızı Cevriye'nin zorla topuklu ayakkabı giydirilip dudakları boyatılarak, zorla sokaklarda dans ettirildiğine şahit oluyoruz. Cevdet'in gururlu dünyasında sorunlardan kaçmak için nasıl da Tommiks Teksas kitaplarına sarıldığını, kitap kahramanı Aslan Tomson olup bir gün Amerika'ya nasıl kaçacağını birlikte hayal ediyoruz Cevdet'le. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kötüler bir şekilde cezasını çekerken, her türlü zorluğa rağmen hayatta hep umudun var olduğu mesajını veriyor yazar bize satır aralarında. O kadar güzel anlatıyor ki hikayeyi, Cevdet gözümüzün önünde canlanıyor, üvey anne Şehnaz sanki karşımızda camdan sarkmış bize bakıyor, Kosti, Hasan ve bütün çocuklar tanıdık geliyor. Şöfor Adem'den zaten nefret ediyoruz...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Dedim ya ben seviyorum Orhan Kemal'i, görünce okuyasım geliyor. Size de tavsiye ediyorum.</span></span></div>

en iyi kitaplar kitap tavsiyesi kitap tercihlerim kitaplar KİTAPLAR Suçlu-1 Orhan Kemal Orhan Kemal'den bir kitap okudum; SUÇLU-1

Kitapçıların önünden geçemem ben, bir yere yetişeceksem bile içeri girer hızlı hızlı da olsa dolaşır, kitapları görüp onlara dokunmayı çok s...

Devamı »

Elif Şafak'ın Ustam ve Ben kitabını okudum

<div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Nihayet bitti” dediğim kitaplardan birini daha kütüphaneme kaldırdım, üzerimden bir yük kalktı sanki ne yalan söyleyeyim. Tam 23 günde bitirmişim 470 sayfalık Ustam ve Ben'i. Bence çok uzun bir süre bu! Eğer kitabı çok sevseydim, ne yapar ne eder bu süreyi mutlaka kısaltırdım, ben kendimi bilmiyor muyum. Yeter ki beni sarmalayan bir hikaye olsun, o kitap bitene kadar dünyayla ilişkimi kesecek bir yol bulurum mutlaka, dediğim gibi bu sefer öyle olmadı maalesef.</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitabın ilk 104 sayfası, yani “Ustamdan önce” adlı bölümü keyifle okudum. Padişaha hediye olarak gönderilen Çota adlı beyaz fil ve bakıcısı filbaz Cihan Hindistan'dan yola çıktılar, İstanbul'a geldiler, saraya adapte olmaya çalıştılar, sarayda renkli tiplerle tanıştılar... Gayet akıcı, gayet sürükleyici bir hikaye dedim kendi kendime.. Çok beğenerek okuduğum "Aşk" adlı kitabından sonra yarım bıraktığım Baba ve Piç kitabı yüzünden Elif Şafak'a uzak duruyordum. İlk 104 sayfada sanki bu uzaklığımız aşılıyor gibi gelmişti; ama olmadı..</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9VgLxXh3Es2CM5ZvdHX-Ce-27RUyoEqz-iCG56H_ncE3vLQNMFDRKn2BOguvHttdTIaO_ALKE0xg8wjF2iKMLNIquU49ZUVgfl0Ugx-cr4kPterQMpnvOO8DRPvgAt1_KftwfgFlCjWU_/s1600/ustamveben-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9VgLxXh3Es2CM5ZvdHX-Ce-27RUyoEqz-iCG56H_ncE3vLQNMFDRKn2BOguvHttdTIaO_ALKE0xg8wjF2iKMLNIquU49ZUVgfl0Ugx-cr4kPterQMpnvOO8DRPvgAt1_KftwfgFlCjWU_/s1600/ustamveben-2.jpg" title="Ustam ve Ben " width="291" /></a></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ustam” adlı bölümde Mimar Sinan'ı anlatmaya başladı yazar. Filbaz Cihan, Sinan'ın önce çırağı, sonra da dört kalfasından biri oldu. Başlarda iyi güzel hoştu, ama sonra bir çok konu girdi hikayeye. Sinan'la köprüler, camiler yaparlarken başlarından geçen olaylar, mimariyle ilgili teknik diyebileceğim detaylar, savaşlar, Kanuni, Selim ve Murat'a kadar değişen üç padişah, bu üç padişah zamanında yaşanılan olaylara şöyle böyle değinmeler...</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Yazar, bütün bu olayları anlatma telaşına düşmüşken, bence romanın heyecanını da giderek yok etmişti. Hatta arada kurgu karakter filbaz Cihan'dan bahsetmese, Sinan'la ilgili kısa kısa tarihi hikayelerin derlendiği bir kitap okuyormuşum hissine kapıldığım çok oldu ne yalan söyleyeyim. Süleymaniye Camisi yapılırken neler olmuş, Selimiye camisi yapılırken halk neye tepki göstermiş, ilk rasathane neden yıkılmış...vs. şeklinde sanki yazar Sinan'ın eserlerinin yapılışını kronojik sırayla bir yerlerden okumuş ve Cihan gibi birkaç kurgu karakteri bu olaylara eklemleyerek kitabı kotarmış duygusuna kapıldım. Yani bir bölüm bittiğinde başka bir bölüm başlarken “acaba şimdi ne olacak?” hissiyatım oluşmadı, ki bu da kitabı yavaş okumamdaki en büyük etkendir. Sürüklenmedim anlayacağınız.  Bence bu kitabın kurgusu nasıl desem, sanki biraz yavan kalmıştı. Sonlara doğru olaylar hızlanır gibi oldu, Sinan'ın inşaatlarında oluşan kazaları kimin yaptığının izini sürdük biraz ama son elli sayfada “bir kitap bu kadar da uzatılmaz ki!” diye düşünerek “artık bitse de rahatlasam” dedim kendi kendime..</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Mimar Sinan öldü, sonra filbaz Cihan'ı oradan oraya sürüklemeye devam etti yazar, hatta en sonunda Hindistan'daki Tac Mahal'in inşaatına bile tanık ettirince ben “yok artık!” moduna girmiştim çoktan..</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ortada bir emek var, saygı duymak lazım neticede. Elif Şafak, kitabı 3 yılda yazdığını, bir çok ön hazırlık yaptığını söylüyor. Dili de gerçekten çok güzel, çok akıcı.. Elif Şafak'tan özür dileyerek söylüyorum, ne yazık ki hikaye çarpıcı olmamış bence, dediğim gibi çoğu zaman bir roman okuduğumu unutarak Mimar Sinan eserlerinin hikayesini okuyor gibi hissettirdi bana. Aşk öyle miydi, elimden düşürmeden bir solukta okumuştum!</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDm-_rffsWYXU499c32n_uZ7U9pClw7xFmv4DjytvRfVI7WzkjkS_TlBOpih91BUadNUPakGLolOMPhu6JFiD6heWHyW42c3DRcpEhK-IiiO3tc7MaIsdXnCLTLHdxpQ5yTzHhpTe7RDmR/s1600/ustamveben-33.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDm-_rffsWYXU499c32n_uZ7U9pClw7xFmv4DjytvRfVI7WzkjkS_TlBOpih91BUadNUPakGLolOMPhu6JFiD6heWHyW42c3DRcpEhK-IiiO3tc7MaIsdXnCLTLHdxpQ5yTzHhpTe7RDmR/s1600/ustamveben-33.jpg" title="Aslolan öğrenmektir" /></a></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Romanda yok yoktu aslında. Osmanlı sarayından kesitler, padişahların çocuklarını öldürtmeleri, valide sultanların hırsları, hadım ağaların yaşamı, saray sofralarında yenilen yemekler, savaşlar, çingenelerin yaşamlarından kesitler, Sinan'ın ne kadar iyi bir mimar olduğu, saraydaki hayvanat bahçesi, hatta aşk... Evet bizim filbaz Cihan, Mihrimah Sultan'a aşıktı... Ama bütün bu saydıklarım derinlemesine incelenmemiş, arka fon olarak öylesine değinilmiş konulardı. </span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Elif Şafak hayranları mutlaka benden daha çok beğenecektir kitabı, bense zaman zaman romanın içindeki bağımsız hikayelerin etkisine kapılsam da, mutlaka okunmalı listeme alamadım bu kitabı diyorum..</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bakalım sırada hangi kitap olacak?</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bugünlük benden bu kadar, okumalarımız hiç bitmesin diyor ve gidiyorum.</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0cm;"><br /></div>

dönem kitabı Elif Şafak ve Mimar Sinan kitap tavsiyesi kitap tercihlerim kitaplar Ustam ve Ben Elif Şafak Elif Şafak'ın Ustam ve Ben kitabını okudum

“ Nihayet bitti” dediğim kitaplardan birini daha kütüphaneme kaldırdım, üzerimden bir yük kalktı sanki ne yalan söyleyeyim. Tam 23 günde bi...

Devamı »

Jose Saramago ve Kopyalanmış Adam

<div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Saramago'nun Körlük kitabını bir solukta okuduğumda allak bullak olmuştum. Hem yazarın sadece nokta ve virgül kullanarak bazen bir cümleyi bir sayfa boyunca uzatmasına, hem kurguya, hem de alt metinde anlatılan hikayeye hayranlıktı yaşadığım şey. <b>Körlük</b> biter bitmez gidip <b>Görmek</b> kitabını almıştım, Körlük kadar olmasa da yine etkileyici ve çarpıcı bir hikayeydi okuduğum. Yazarın ilk romanı olmasına rağmen öldükten sonra yayınlanan “Çatıdaki Pencere”yi aldım sonra. İlk iki kitapta beklentim iyice üst seviyeye çıktığı için sevemedim bir türlü ne yalan söyleyeyim, Saramago'ya saygımdan zorlana zorlana bitirdim. Hani damağınızdaki lezzeti bozan bir şeyden sonra bir süre ağzınıza benzer bir tat almak istemezsiniz ya, o hesap ara verdim bir süre Saramago'ya. Geçenlerde babil.com'da Saramago kitapları haftası indirimini görünce dayanamadım yine, üç kitabını daha aldım. Bunların ilki olan <b>Kopyalanmış Adam</b>'ı sanki eski bir dostuma uzunca bir aradan sonra yeniden kavuşuyormuşcasına okumaya başladım.</span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg702lmMaIiRebGcLXOnV8D5eLMS3OIDzbaiI-r1uUa1PxBQcplx_V-bUe2Qrkv4WPAluGcdn6hH-NXsbvukopd1rti_Jf0OEEdQ3mnbfGPQnOUhyd3O3FpuJHKQnLin6RIFwDWkrYfP-Ww/s1600/kopyalanm%C4%B1%C5%9F+adam-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg702lmMaIiRebGcLXOnV8D5eLMS3OIDzbaiI-r1uUa1PxBQcplx_V-bUe2Qrkv4WPAluGcdn6hH-NXsbvukopd1rti_Jf0OEEdQ3mnbfGPQnOUhyd3O3FpuJHKQnLin6RIFwDWkrYfP-Ww/s1600/kopyalanm%C4%B1%C5%9F+adam-1.jpg" /></a></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">1998'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü alan ve benim en sevdiğim yazarlar arasında kendisine sağlam  bir yer edinmiş olan<b> Jose Saramago</b>'nun romanları hep bir cümlelik olay ile başlıyor, öyle çarpıcı bir cümle ki o, peşinden yüzlercesi dökülüyor sonrasında.</span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Mesela Körlük'de araba kullanırken bir adam aniden kör oluyor ve bu körlük bir salgın şeklinde hızla yayılıyor...</span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Görmek'de seçim günü sabahleyin çoğunluk oy atmaya gitmiyor, sandıklar açıldığında ise oyların %83 ünün boş olduğu görülüyor... </span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Her iki kitapta da kahramanların adı yok, ülkelerin adı yok, dolayısıyla okuyucu istediği gibi çalıştırabiliyor hayal gücünü. Müthiş bir keyifti benim için her iki kitap da. Dediğim gibi Çatıdaki Pencere'yi saymıyorum.</span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kopyalanmış Adam da böyle çarpıcı bir cümlenin peşinden gidiyor.</span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="color: black;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>Kendi halindeki tarih öğretmenine arkadaşı bir gün ”Arayan Bulur” adında bir film verir. Filmi izlerken figüranlardan birinin kendisinin tıpkısının aynısı olduğunu fark eder öğretmen ve öykü başlar...</i></span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="color: black;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i><br /></i></span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 13pt;">Dürüstçe söylemek gerekirse çok zor okunan bir kitaptı benim için. Yaklaşık 5 haftada ancak bitirebildim ve bu gerçekten de çok uzun bir süre.. Kitabın ilk 200 sayfası çok ağır aksak gitti. Kahramanımız Tertuliano Maximo Afonso da yavaş bir adamdı sağ olsun. Ne yapacağını düşündü, yavaş yavaş harekete geçti, sağduyusu sık sık devreye girdi. Yazar araya girdi, cümleler de bazen bir tam sayfa uzunluğunda olunca akşamları yatakta okurken abartmıyorum iki sayfa okuyup uykuya daldığım çok oldu. Fena bir okuyucu değilim aslında ama dedim ya zorlandım okurken. Ama kitabın acayip bir büyüsü de vardı, zorlandığım halde yine de yarım bırakamadım, iyi ki de bırakmamışım. Son 50 sayfada olaylar birden hızlanmaya başladı, bu sefer de tam ısınmışken kitap bitiyor diye üzüldüm açıkçası. Hiç beklemediğim bir anda sürpriz bir gelişme ile sonlandı hikaye, şaşkına döndüm desem yeridir..</span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 13pt;">Okuyucusuna resmen sabır testi uygulayan, ilk 200 sayfada sabredeni sonrasında heyecanlı olaylar örgüsü ile ödüllendiren bir kitap bu.</span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB1Gsjc3BRnQe17rpy12DDsKlfqt7HCU3-ZrltveBCvzezavc3z4wgBcaj_PnEIomDlBds1p8fC8PV7Is1gDALHCSR1QM3uZjvgVqB3QlM8G6fOofd0DuT0jVXtpK-L3wzQ5bKqpwzIyXo/s1600/kopyalanm%C4%B1%C5%9F+adam-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB1Gsjc3BRnQe17rpy12DDsKlfqt7HCU3-ZrltveBCvzezavc3z4wgBcaj_PnEIomDlBds1p8fC8PV7Is1gDALHCSR1QM3uZjvgVqB3QlM8G6fOofd0DuT0jVXtpK-L3wzQ5bKqpwzIyXo/s1600/kopyalanm%C4%B1%C5%9F+adam-2.jpg" /></a></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 13pt;">Jose Saramago'yu çok seviyorum ben, virgülle ayırarak yarım sayfada noktaladığı cümlelerini, olayların arasına girerek zaman zaman karakterleriyle dalga geçmesini, politik duruşunu, çok değişik konuları ele alışını.. </span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 13pt;">Körlük kitabını herkese tavsiye edebilirim. Kopyalanmış Adam'ı ise iyi okuyuculara tavsiye ediyorum. Okuma konusunda kendi kendine meydan okuyanlar, sabırlıyım ben diyenler bu müthiş okuma deneyimini kaçırmasınlar bence.</span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 13pt;">Bugünlük de benden bu kadar, sevgiler efendim, kimse kitapsız kalmasın...</span></span></span></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div><br /><div align="LEFT" style="border: none; margin-bottom: 0.08cm; padding: 0cm;"><br /><br /></div>

Düşmen filmi kitabı en iyi kitaplar Jose Saramago kitap seçimi kitap tavsiyesi kitap tercihlerim kitaplar Kopyalanmış Adam Körlük ve Görmek kitapları Jose Saramago ve Kopyalanmış Adam

Saramago'nun Körlük kitabını bir solukta okuduğumda allak bullak olmuştum. Hem yazarın sadece nokta ve virgül kullanarak bazen bir cümle...

Devamı »

Edebiyat ve müzikle dolu bir Moda gecesi!

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Aslında yürüyebilirdim ama üşendim, taksi bekledim gelmedi, tramvay bekledim yarım saat, sonrasında biraz yürüdüm ve nihayet tam 45 dakika gecikmeyle amacıma ulaştım. Dün akşam, Kadıköy Belediyesinin düzenlediği “Buket Uzuner ve Mehtap Meral'le yaza veda” etkinliğine katılmayı başardım, ne güzel oldu.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPpxq6isLZydjAahJsXUsjJVF7ekvM1U8BSYG8Xb8FjTNkfm9X7Xxg3sImc3GNU4bbUdj3K40pSRthovCaoUdhsSQ2Ck5uBfwZn9zw0zSnfw0yHvEiMIloBtDmXEmEm-0HOfwAmn0vlMqB/s1600/modass.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="317" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPpxq6isLZydjAahJsXUsjJVF7ekvM1U8BSYG8Xb8FjTNkfm9X7Xxg3sImc3GNU4bbUdj3K40pSRthovCaoUdhsSQ2Ck5uBfwZn9zw0zSnfw0yHvEiMIloBtDmXEmEm-0HOfwAmn0vlMqB/s1600/modass.jpg" width="320" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Kadıköy'ü çok seviyorum belki söylemişimdir daha önce. İstanbul'da kendimi İzmir'de gibi hissettiğim, nefes aldığım, her seferinde daha bir hayran olduğum güzel köyüm sevgili Kadıköy'ümün belediyesinin halk etkinliklerini olabildiğince takip etmeye çalışıyorum. Her seferinde de mutlu mesut oluyorum, zira ne yalan söyleyeyim etkinlikler ücretsiz olmasına rağmen asla kalitesiz olmuyor. Dün akşam da öyleydi, sayelerinde içim kıpır kıpır oldu. Teşekkürler sevgili Kadıköy Belediyesi demek istiyorum, belediyeciliğin çirkin üst geçitler yapmaktan, yarım metre yükseklikte iğrenç kaldırımlar döşemekten ibaret olmadığını bizlere yaşattığı için! Bunu da içimden geldiği için söylüyorum sakın yanlış anlaşılma olmasın, partizanlık falan yaptığım yok, doğrucuyumdur bilirsiniz.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhW5aow8X1yAHTqVxCrL-lFY_4fx-TjIw4QuRoISuc4z8WY368g_ML9Tc4p8Sw6RLhBmiYo6USbo7DfA9dOyduD5PEabr6X5liuBPcb0bkIosGEbcsayymXPRWebBC1ilwCTE191XBDJuXV/s1600/moda-11.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhW5aow8X1yAHTqVxCrL-lFY_4fx-TjIw4QuRoISuc4z8WY368g_ML9Tc4p8Sw6RLhBmiYo6USbo7DfA9dOyduD5PEabr6X5liuBPcb0bkIosGEbcsayymXPRWebBC1ilwCTE191XBDJuXV/s1600/moda-11.jpg" title="Her semt Moda gibi olmalı!" width="240" /></a></div><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Etkinlik, Moda Parkı'ndaydı, en sevdiğim semt.. Barış Manço'lu zamanlarına yetişemedim ama diyorum ki bence her yer Moda gibi olmalı, herkes Moda gibi bir semtte yaşamalı. Yemyeşil ağaçlarla dolu, kaldırımlar tertemiz, yerlerde çöp yok, şık restoran ve kafeler, insanlar sokaklarda, genci yaşlısı akşam gezmesine çıkmış, deniz kenarında AVM ya da otel değil, halka açık upuzun bir çay bahçesi... Poğaçanızı simitinizi zeytininizi peynirinizi evden getirdiğinizde kimsenin size bir şey söylemediği çay bahçesine oturup siz sadece çay kahve içiyorsunuz, ağaçların altında nefis bir deniz manzarası eşliğinde.</span><br /><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;"> Yeri gelmişken söz etmesem olmaz. Bu Moda Çay bahçesinde bilenler bilir; adisyon tutulmaz, içtiğiniz çayların tabaklarını yığarsınız üst üste, hesabı öderken garson tabakları sayar. İzmir'den arkadaşım geldiğinde çok ilgisini çekmişti bu uygulama. Biz alışmışız farkına varmıyoruz ama, müşteriye güven temelinde ne hoş bir şey aslına bakarsanız. Yani sözün özü, ne zaman Moda taraflarına gitsem kendimi başka bir ülkede gibi hissederim. Mesela her seferinde estetik bir sürprizle karşılaşırım; bu sefer de dondurmacı Ali Usta'yı dönerken köşedeki ağaca rengarenk fenerler asmışlardı, insanlar durup durup ışıklı ağacın altında fotoğraf çektiriyorlardı, sanki karnaval var gibi daha yürürken içim cıvıl cıvıl oldu.</span><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgokz22J7yiaJaEwnvL2LhqkHgRq4JaEKoBph9oUvKP1aWl7DOs2vIX2Dz1aLV2h7yOHXUWnn2zGlWRAxjQdn75-Pw1qpIoTiUgccspuXUXWgzQXr9Ui8h-fbvkEEMVO_JNCK-mPG02Xau8/s1600/moda-7.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgokz22J7yiaJaEwnvL2LhqkHgRq4JaEKoBph9oUvKP1aWl7DOs2vIX2Dz1aLV2h7yOHXUWnn2zGlWRAxjQdn75-Pw1qpIoTiUgccspuXUXWgzQXr9Ui8h-fbvkEEMVO_JNCK-mPG02Xau8/s1600/moda-7.jpg" title="Moda'da karnaval havası ve romantizm!" width="240" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">İşte bu Moda Çay Bahçesinin girişine yeni yapıldı Moda Parkı. Güzelce ışıklandırmışlar, sandalyeler koymuşlar, çok başarılı bir sahne ve ses düzeni var, insanlar kendinden geçmiş gibi “Bu Kalp Seni Unutur Mu?” şarkısını söylüyordu hep bir ağızdan ben gittiğimde. Mehtap Meral'in gerçekten çok güzel bir sesi var, aslında sizler için çokça video da çekmiştim ama inanın sabahtan beri çeşit çeşit yollardan uğraşmama rağmen bir türlü yükleyemedim..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Çok güzel bir kurgu yapmışlar, Buket Hanım anlatıyor, arada konuya uygun bir şarkı söylüyordu Mehtap Hanım. Mesela ben gittiğimde konu topraktı, şöyle diyordu Buket Uzuner:</span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;">“<span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>Tohum satışları bir takım tekellerin ellerinde biliyorsunuz, çünkü tohum satışı yasak! Tohum takas festivalleri yapılıyor, insanlar ninelerinden kalan çeyiz sandıklarında sakladıkları yerli tohumları birbirlerine veriyorlar. Anadolu'da böyle bir hareket ver, siz de bir şekilde destek verin.. </i></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>Toprak biterse hayat ta biter biliyorsunuz, denizlerin altının da toprak olduğunu unutuyoruz nedense! ” </i></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ve programa yazarın dörtlemesinin ilk kitabı olan Su'daki <b>Uyumsuz Defne Kaman</b>'ın cep telefonunda çalan melodi ile devam edildi, tahmin edeceğiniz gibi “Benim sadık yarim kara topraktır..”</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Şarkıdan sonra dörtlemenin ikinci kitabı olan “Toprak”la ilgili biraz ipuçları verdi Buket Uzuner. Yeni bir karakterden söz etti. Bu karakter, hepimizin hayallerindeki vali diyebileceğimiz birisi, adı da Sabahattin Ali Okur, annesi Sabahattin Ali'yi çok sevdiği için bu ismi vermiş oğluna. Uyumsuz gazetecemiz Defne Kaman ve de Sahaf Semahat yine başrollerdeler elbette.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRnFIyNP8rX0JcB5jq341RR2INJLvbaaZUrVDvrHmzXYFQFUPXe50E682IqXdJt9LZHIcjnn2ud8Xu7JxUAW16dvIXA-d1r-AEFBPPNJ-UiQb8Xsotja_fHkfytzdROxXEM5TJOdjjZW-H/s1600/suu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRnFIyNP8rX0JcB5jq341RR2INJLvbaaZUrVDvrHmzXYFQFUPXe50E682IqXdJt9LZHIcjnn2ud8Xu7JxUAW16dvIXA-d1r-AEFBPPNJ-UiQb8Xsotja_fHkfytzdROxXEM5TJOdjjZW-H/s1600/suu.jpg" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ben balıklama daldım tabii ki konuya, şimdi "bu anlattıkların da ne?" diyenler olacaktır. Yazarın “Su, Toprak, Hava, Ateş” dörtlemesinin ilk kitabı olan <b>Su-Uyumsuz Defne Kaman'ın Maceraları</b>adlı kitabı 2012 yılında ilk çıktığında almış ve çok severek okumuştum, hatta biraz da üzülmüştüm, ikinci kitap kim bilir ne zaman çıkacak diye.. İşte zaman su gibi akıp geçti, Buket Hanım, kitabımı imzalatırken sorduğum "ne zaman?" sorusuna “ Kasım gibi” yanıtını verince çok mutlu oldum. Ben diyorum ki, Toprak kitabı çıkmadan okumayanlarınız gidin hemen edininin Su'yu. Hafif polisiye, biraz Kutadgu Bilig, biraz Kaman kültürü, hele benim gibi üzerine bir de Kadıköyseverseniz, tanıdık mekanlardan bahseden bu kitabı su gibi okuyacaksınız diyorum. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Daldan dala atlamış gibi olmayayım ama Buket hanım, toprak kitabı için araştırma yaparken Aşık Veysel hakkında şöyle bir bilgiye ulaşmış:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Turgut Özal'lı yıllar, Aşık Veysel 70-80 yaş aralığında. Gözlerinin görmeme sorununun çözülebileceği, bir ameliyatla artık görebileceği iletilmiş kendisine. Düşünsenize onca yıl sonra ışığı görebilecek! “Hayır” demiş Veysel, “ben yıllarca kendi dünyamı yarattım, oradan baktım, bu saatten sonra bu dünyamın yıkılmasını istemem!” İşte bu kadar da gönül gözüyle gören özel bir ozanmış kendisi. Dinlerken ürperdim şahsen.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8qgbcGdTimu-61Zro6rJ0Vg4iTNmp4qaml5T0xngXGN4YJUurKbne7-7VXzJ2pU5Qxrt8YGBQnrvmVuXkg2amB6G_YHpNmbeauzt3h9UrUJiFFHyTcwzcsWUuoSsXhoOjceerLNRV9I5P/s1600/su-22.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8qgbcGdTimu-61Zro6rJ0Vg4iTNmp4qaml5T0xngXGN4YJUurKbne7-7VXzJ2pU5Qxrt8YGBQnrvmVuXkg2amB6G_YHpNmbeauzt3h9UrUJiFFHyTcwzcsWUuoSsXhoOjceerLNRV9I5P/s1600/su-22.jpg" width="240" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Gece, Aldırma Gönül'lerle, Ankara'nın Taşı, Gesi Bağları, Sahaf Semahat'in telefonunda çalan “Kırık Kalpler durağı” şarkıları ile  ve Buket Hanım'ın kitaplarından güzel alıntılar ve hikayelerle devam etti, ben mi, tabii ki kitabımı imzalattım:)</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bu güzel pazar gününde, sizleri Mehtap Meral'in belediyenin önceki etkinliğinden</span></span><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;"> bir videosundaki kadife sesiyle baş başa bırakıyorum.</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kimse sanatsız kalmasın, sevgiyle...</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="510" src="//www.youtube.com/embed/bI0An2LzylM" width="750"></iframe>

Buket Uzuner Buket Uzuner ve Mehtap Meral'le yaza veda GÜNÜN KONUSU kitaplar Moda Çay Bahçesi Moda Parkı Uyumsuz Defne Kaman'ın maceraları Edebiyat ve müzikle dolu bir Moda gecesi!

Aslında yürüyebilirdim ama üşendim, taksi bekledim gelmedi, tramvay bekledim yarım saat, sonrasında biraz yürüdüm ve nihayet tam 45 dakika ...

Devamı »

Mimlendim, mimli yanıtlar verdim...

<div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0.5cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Sevgili “<a href="https://plus.google.com/114720718961673481205/posts" target="_blank">Kalemimden Yazılar”</a> sağolsun düşünüp beni mimlemiş, kendisine teşekkür ediyorum. Konu kitaplar üzerine olunca keyifle yanıtladım, aslında itiraf edeyim huysuzlandığım ve espriyle karşılık verdiğim sorular da oldu. Haydi biraz eğlenelim o halde. Gelsin sorular...</span></span></span></div><div style="line-height: 0.53cm; margin-bottom: 0.5cm;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrbWm15YRXxivIj_L4zNsjol5EuZaPRg8pYAxqQdix2-k4JOFhRXEZVguJI7N__Wct6rBjWgrAzklJW2mIEYPv9FbtdoUodAb9zWt1MuVA9Jh7AkpOWhVGrNoWN4i8x4LMReFztUNPwde0/s1600/kitap-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrbWm15YRXxivIj_L4zNsjol5EuZaPRg8pYAxqQdix2-k4JOFhRXEZVguJI7N__Wct6rBjWgrAzklJW2mIEYPv9FbtdoUodAb9zWt1MuVA9Jh7AkpOWhVGrNoWN4i8x4LMReFztUNPwde0/s1600/kitap-1.jpg" title="hangi tür kitapları severim?" width="200" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>1- Çok kitaptan oluşan seriler mi ya da tek kitaplar mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Cehaletimi mazur görünüz ama çok kitaptan oluşan serileri hiç bilmiyorum. Daha da açık ifade etmek gerekirse söyleyeyim; kitap dünyasındaki dizi olayına tamamen yabancıyım. Sanırım “dinozor okuyucu” sınıfına giriyorum bu anlamda. Vampir serisi, korku serisi, Yüzüklerin Efendisi serisi, Harry Potter serisi, polisiye dizisi türü kitaplarla da yıldızım barışmadığı için benim için seri demek, beğendiğim yazarın kitaplarını ard arda okumak demek oluyor. Eğer seri tanımına giriyorsa Vedat Türkali'nin Güven-1 ve Güven-2'sini tek geçerim mesela. Bu sorudan anladığım bu kadar keskin yani..</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>2- Sadece kadın yazarları mı yoksa erkek yazarları mı okumak?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Böyle bir soru hiç kitap okuyucusuna sorulur mu? Ayrımcılık mı yapıyoruz şimdi ne ayıp ne ayıp.. Sözcüklerin cinsiyeti mi var? Duymamış oluyorum, es geçiyorum bu soruyu.</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>3- Kitapçıya gidip kitap almak mı, internet üzerinden kitap almak mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Sokağa çıkmışsam, bir yere yetişme derdim yoksa, yolumun üzerindeki kitapçılara girmeden duramam. Kitapçı gezme keyfim elbette internetteki kampanyaları takip etmeme engel değil. Yani esneğim, öyle de olur, böyle de olur..</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>4- Film olan kitapları mı dizi olan kitapları mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Genelde kitabını okuduğum bir filmi veya diziyi sevmem ben de çoğu insan gibi. Çünkü kitap okurken kendi hayal gücünüzle konuya dahil olurken, dizi ya da film gibi bir somutlaştırma durumunda araya yönetmenin gözlüğü de giriyor. Başkasının gözlüğü de doğal olarak bulanık gösteriyor. İstisnalar var elbette, mesela Richard Russo'nun Kasaba adlı çok beğenerek okuduğum kitabının filmini de keyifle izlediğimi anımsıyorum. Dizilerde zaten kitaptan çok uzaklaşılıyor, hatta dizi senaryolarına "kitap katili" bile diyebilirim.</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>5- Günde 5 sayfa okumak mı yoksa haftada 5 kitap mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Günde 5 sayfa çok az, haftada 5 kitap da çok fazla! Kitap okumak ilaç değil ki reçetesi olsun. Yani sınır yok, ne kadar isterseniz! Bu soruyu da böyle huysuzlanarak cevap verdiğim için kusura bakmayınız, soranın suçu ben ne yapayım ☺</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>6- Profesyonel bir yazar olmak ya da profesyonel bir yorumcu olmak?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Çocukluk hayalim yazar olmak. Bunun dışında profesyonel yorumcu olmak ise hiç bana göre bir iş değil. Profesyonel olmak demek, para karşılığı iş yapmak demek. Para karşılığında bir kitabı eleştiremem ben, sıkılırım, zoruma gider...</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>7- En sevdiğiniz 20 kitabı tekrar tekrar okumak mı yoksa her gün daha önce okumadığınız yeni bir kitabı okumak mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bugüne kadar çok sevdiğim bir kitabı ikinci kez okuma girişimim olmadı. Damağımda kalan ilk lezzet yeter bana, fazlasından yorulurum, aşırı dozdan baygınlık gelir. Neden aynı şeyleri tekrar tekrar okuyayım ki bunca okunmamış kitap beni beklerken, zaman kaybı olmaz mı? Okumadığım kitaplar bana küsmez mi?</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYAnfV56obbtzkJ52cASsODD-Uxx1uS4HThXYcp4OlkAIHITJuLxWmwU__rdrakXqEYrwyvJJlccFp2Sr-GcaEyqoFi3oOoMIGyZctVNgmN7B-kry7ZdtA1J-6MFuLS06vKqMThfn58-Jh/s1600/kitap-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" border="0" height="150" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYAnfV56obbtzkJ52cASsODD-Uxx1uS4HThXYcp4OlkAIHITJuLxWmwU__rdrakXqEYrwyvJJlccFp2Sr-GcaEyqoFi3oOoMIGyZctVNgmN7B-kry7ZdtA1J-6MFuLS06vKqMThfn58-Jh/s1600/kitap-2.jpg" title="kitap aşkı" width="200" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>8- Kütüphanede çalışmak mı kitap satıcısı olmak mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kütüphanede çalışmak bence çok sıkıcı bir iş. Kitap satıcısı olmak, yeni kitaplarla haşır neşir olmak, insanlarla ayak üstü kitap sohbeti yapmak, imza günleri düzenleyip sevdiğim yazarlarla tanışmak varken niye gidip sessiz bir kütüphanede kendimi hiç değişmeyen bir kısır döngüye hapsedeyim ki! (Kütüphane memurları alınmasın lütfen, bakmayın böyle dediğime sanki diğer işler farklı mı, hepsi kısır hepsi döngü!)</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>9- Favori türünüzden kitaplar okumak mı yoksa favori türünüz hariç diğer her türden kitaplar okumak mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bu soruya da gülümsüyorum, soruları soran kişi okuyorsa eğer hiiç kusura bakmasın.</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ben mesela korku-gerilim kitaplarını sevmiyorsam niye okuyayım ki böyle bir kitabı! Favori türüm, yani en beğendiğim tür romansa niye öykü okumaya kendimi zorlayayım? Nitekim öyle gerçekten de, kısa öyküleri sevmem ve ıssız adaya düşüp de elimde sadece kısa öykü kitapları kalmadığı sürece alıp okumam.</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Öğrenciysem, mesela dönem ödevim hiç sevmediğim türde bir kitabın özetini çıkarmaksa mecburiyetten okurum, ama keyfim için niye favorim olmayan türde kitapları tercih edeyim ki? Bu nasıl bir soru böyle eyy moderatör, sınıfta kaldınız! ☺</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Açıkçası bu soruya “<i>favorim olmayan türden kitapları okumaya bayılıyorum!</i>” ya da <i>“istemiyorum ama ne yapayım okuyorum!”</i> cevabını veren kaç kişi olduğunu ve bu cevabı veren insanların psikolojilerini acayip merak ettim şimdi.. </span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNavAJyt8VqKvzjzT6mECq7mDxY0P2L6miGREyHKESCCpdvVsfQuZinE3JESreMNAha1qriGc7SFU8VhnaB2RrrGWzUHs1hLWMyHd_9p1dgN2zBc_XXygOoEL9BWVa51WsSEPxTs0JlEMC/s1600/kitap-3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNavAJyt8VqKvzjzT6mECq7mDxY0P2L6miGREyHKESCCpdvVsfQuZinE3JESreMNAha1qriGc7SFU8VhnaB2RrrGWzUHs1hLWMyHd_9p1dgN2zBc_XXygOoEL9BWVa51WsSEPxTs0JlEMC/s1600/kitap-3.jpg" width="272" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>10 - Sadece fiziksel kitap kopyalarını okumak mı yoksa sadece e-kitap okumak mı?</b></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Hayatta “gri” diye bir renk var. Sadece o mu, sadece bu mu şeklinde sorular bana uymuyor.</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">E-kitap henüz okumadım ama “asla okumam” demiyorum. Koşullar neyi gerektirirse uyum sağlayacağız mecbur. Şimdilik normal kağıttan kitapları okuyorum, altını çize çize, kenarlarını kıvıra kıvıra, kütüphanemde göstere göstere.. Ama eğer kitapların basılmadığı bir zaman dilimi bana denk gelirse hemen uyum sağlarım, uyum sağlamalıyım, dinozorluk da bir yere kadar..</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"> <span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Eveeet bu günlük eğlence turumuz da burada bitti, bu “gıcık” cevaplarımı okuyanlar muhtemelen bir daha beni mimlemek istemeyeceklerdir, bakalım göreceğiz..</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Neyse güldük eğlendik güzel oldu, o halde haksızlık olmaması için bloguma en son yorum yapan üç kişiyi mimliyorum ben de. Soruları beğenen herkes yanıtlayabilir elbette.</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><a href="https://www.blogger.com/(https://plus.google.com/+%C5%9EahinShirinErdem/posts)" rel="nofollow" target="_blank"><br /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><a href="https://www.blogger.com/(https://plus.google.com/+%C5%9EahinShirinErdem/posts)" rel="nofollow" target="_blank">ŞahinŞirin Erdem</a></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><a href="https://www.blogger.com/(https://www.blogger.com/profile/17335922857481975693)" rel="nofollow" target="_blank">complete_the_centences</a></span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333; font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 0.53cm;"> </span><a href="https://www.blogger.com/(https://plus.google.com/117369719863723650197/posts)" style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 0.53cm;" target="_blank">Emrah Özdemir </a></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Topu size attım, siz benim kadar “gıcık” olmayın cevaplarınızda..</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color: #333333;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Sevgiyle ve gülümseyerek kalın diyorum..</span></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><span style="color: #333333;"></span> <br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div></div>

blog mimleri kitap seçimi kitap tercihlerim kitaplar mimlendim yazarlar Mimlendim, mimli yanıtlar verdim...

Sevgili “ Kalemimden Yazılar” sağolsun düşünüp beni mimlemiş, kendisine teşekkür ediyorum. Konu kitaplar üzerine olunca keyifle yanıtladım,...

Devamı »

Ayşe Kulin'in Füreya'sı bana dokunamadı...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Bir kadın var; çocukluğunun kışları İstanbul'da, yazları adadaki konakta geçen, hizmetçilerle büyümüş, Osmanlı paşası soyundan olmalarına rağmen Atatürk'lü zamanlara hızla adapte olmuş</span></span><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;"> bir aileden geliyor. Ailenin bütün kadınları Fransızca biliyor, bir müzik aletini çok iyi çalıyorlar, ayrıca resimle de ilgileniyorlar. Bu kadın<i> Füreya Koral</i>, kitabın son sözüne kadar pek de anlaşılmayan bir özelliği var: Türkiye'nin ilk kadın seramik sanatçısı.</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitabın başında bir aile ağacı çizilmiş, eyvah dedim ben o ağacı görünce. Zira aile ilişkileri, kim kimin nesi oluyor meselesi hep kafamı karıştırmıştır. Yanılmamışım da, nitekim ilk bölümü okurken o sayfaya sık sık dönmek zorunda kaldım; zira birbirine benzeyen bir sürü isim geçiyordu ve bu nedenle hafiften sıkıcı başladı kitap benim için. Neyse ki bu isim karmaşası fazla uzun sürmedi.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ayşe Kulin'in<b> Umut</b>, <b>Veda</b> ve <b>Hayal</b> kitaplarını okumuştum daha önce, dilini gerçekten de akıcı bulmuş, bahsettiğim kitapları sevmiştim. Anlattığı hikayeler de güzeldi. Ama nedendir bilmiyorum, her ne kadar kendisi bu kitap için <i>“bir noktasını bile değiştirmeyi düşünmezdim, en sevdiğim kitaplardan”</i> dese de ben kitabın içine giremedim. Nasıl derler, karakterle hemh<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>l olamadım, Füreya'nın duygusunu hissedemedim. Bunun neden olduğunu düşünürken bu sabah aklıma geldi, açtım<a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/F%C3%BCreya_Koral" target="_blank"> Vikipedi'den</a> Füreya Koral'ın hayat hikayesini okudum. Tam da romandan aklımda kalanları anlatıyordu yazılanlar. İyi de 348 sayfalık kitap okuduktan sonra aklımda, ansiklopedik bir özet hariç değişik bir anekdot, çarpıcı bir duygusallık, ne bileyim enteresan bir öykü parçası kalması gerekmiyor muydu? Evet hikaye akıcı anlatılmıştı ama yazardan özür dileyerek belirtmeliyim ki kitabın lezzeti eksikti. Evet elimden bırakmadım, daha doğrusu bir hafta içinde bitirdim kitabı ama...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kitaptaki kurguda, geçmişte Füreya'nın hayat hikayesi anlatılırken ara ara son anlarını yaşadığı hastahane odasına dönülüyor, yazar bu bölümlere <b>“Pentimento” (Bir yağlıboya tablo kazındığında kimi kez altından çıkabilen, ikinci hatta üçüncü kat resim)</b> adını vermiş. Ben açıkçası o bölümleri pek sevmedim. Hani ölmeden önce insanın bütün hayat hikayesi gözünün önünden geçermiş lafı vardır ya, yazar sanırım öyle bir kurgu düşünmüş. Ama ben kitaptaki “pentimento” bölümlerini zorlama buldum; dedim ya duyguya giremedim.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Roman'da belki de en ilgimi çeken kısım, Füreya'nın dayısı olduğunu öğrendiğim Cevat Şakir Kabaağaçlı, nam-ı diğer Halikarnas Balıkçısı ile ilgili küçük bölümlerdi. Ama o bölümler de havada asılı kalmıştı. </span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjS8riFUS2yBw8M-E-V8Q3vtxKPNBF7uMPqFdSSSDAAKnJDv9AFs8Z4igtXOH_S0szwUyJvU0yCCuqONuPSEmb5L3Hr0Ewcg3vyLSXsi7MkQTx-LXKyaFsgdSMfqNoL4DZUI3o6Wk_nZjEU/s1600/f%C3%BCreya22.jpg" /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Hikayenin kahramanları sıradan insanlar değillerdi. Dediğim gibi konaklarda büyümüş, özel okullarda okumuş, Atatürk'ün sofralarına davet edilmiş insanlardı. Füreya verem olunca bir sene İsviçre'de bir hastanede tedavi görüyor mesela, oradan Londra'ya, Fransa'ya geçiyor. Fransa'daki sanat camiası ile arası son derece iyi. İstanbul'a dönünce de dönemin bir çok sanatçısı ile, yazarı ile, şairi ile diyalog halinde. Kendini seramik sanatına veriyor ve durmadan çalışıyor. Bütün bunları öğrenirken ben yine hemh<span style="font-family: Calibri Light;">â</span>l olamıyorum bu hikayenin kahramanıyla... Sanki duygusu yok gibi, kitabı okuyup bitirince Füreya'nın insan olma hali hakkında olumlu ya da olumsuz hiç bir izlenim edinmediğimi fark ediyorum. Hani çok sevdiğiniz bir kitabı okurken, ya da bir filmi izlerken hikayeye öyle girersiniz ki bazı kahramanları çok sever, bazılarından ise nefret edersiniz ya. İşte sanırım bu, kitapta eksikti, yani karakter analizi yoktu. Dediğim gibi bir sürü insan adı geçti kitapta; hangisi iyi hangisi kötü bilemedim. Her ne kadar diyaloglar çok olsa da kuru, duygusuz bir hayat hikayesi olmuş kitap. Sonlara doğru ise seramik anlatıcılığı var ve de itiraf etmeliyim ki seramiğe ilgi duymayan benim için sıkıcı bilgiler..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">"Kitabın arka planında Osmanlı'nın sonu ve yeni Türkiye'nin başı" anlatılıyor diye yorumlar okumuştum. Ne yazık ki ben geri planda öyle tarihi bir resim pek göremedim, bir iki Atatürk sofrası anlatılmış o kadar.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Edebiyat eleştirmeni değilim, ne haddime bir kitabı eleştirmek. Sadece bir okuyucu olarak aldığım lezzeti anlatabilirim. Nasıl ki bir önce okuduğum Kurt Seyit ve Shura kitabını çok beğendiğimi anlatmışsam,<a href="http://evdeyazar.blogspot.com.tr/2014/07/kurt-seyt-kitab-mdizisi-mi.html" target="_blank"> ( ki buradan bakabilirsiniz yoruma)</a> bu kitabı da yazardan özür dileyerek sevmediğimi söylemek istiyorum..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Belki de zorlu hayat hikayelerini seviyorum. Füreya benden çok farklı bir sosyal sınıfta zenginlik içinde yaşamış bir kadın, yurt dışı ikinci vatanı olmuş neredeyse. En ünlü keman sanatçılarından dersler falan alıyor. Nedenini pek anlayamıyoruz kitaptan gerçi, aslında fakir hastalığı olarak bilinen verem hastalığına yakalanıyor, İsviçre'de tedavi görüyor, tedavi başarısız olunca gidip Fransa'da ciğerinin birini aldırıyor, ama bütün bunlar olup biterken sanki hiç para gerekmiyor gibi bir anlatım var kitapta. Ben ki hayatını emeğiyle kazanan biri olarak bu hikayeden kopmaz mıyım? Ayşe Kulin kusura bakmasın ama beni o hayatın içine sokamadı. Evet ilk seramik sanatçısı olması anlamında Füreya Koral'ı takdir ederim elbette, ama o kadar! "<i>Vay be, nasıl bir hayatmış!</i>" diyemiyorum üzgünüm.</span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;"> Aslında belki de Füreya'nın çok sevdiği yeğeni Sara'nın ricası üzerine, ısmarlama yazdığı için Ayşe Kulin  okuyucuya/bana duyguyu geçirememiş olabilir mi acaba? Ismarlama yazılan romanlar hep böyle midir merak ettim şimdi.</span><br /><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">................</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Benim kitap hakkında diyeceklerim bunlar. Alın okuyun, bakalım siz nasıl bulacaksınız. İçinizde Füreya'yı okuyanlarınız varsa  eğer, yorumlarını çok merak ediyorum. Bakalım benim gibi düşünenler olmuş mu?</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kimse kitapsız kalmasın diyorum, sevgiyle...</span></span></div><br /><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F4.bp.blogspot.com%2F-zoa0l33z0Us%2FU-r52VC-lII%2FAAAAAAAACfk%2FDGdtyvopEng%2Fs1600%2Ff%25C3%25BCreya22.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjS8riFUS2yBw8M-E-V8Q3vtxKPNBF7uMPqFdSSSDAAKnJDv9AFs8Z4igtXOH_S0szwUyJvU0yCCuqONuPSEmb5L3Hr0Ewcg3vyLSXsi7MkQTx-LXKyaFsgdSMfqNoL4DZUI3o6Wk_nZjEU/s1600/f%C3%BCreya22.jpg" -->

ayşe kulin füreya füreya koral kitap tavsiyesi kitaplar KİTAPLAR pentimento seramik sanatçısı füreya türkiyenin ilk kadın seramik sanatçısı Ayşe Kulin'in Füreya'sı bana dokunamadı...

Bir kadın var; çocukluğunun kışları İstanbul'da, yazları adadaki konakta geçen, hizmetçilerle büyümüş, Osmanlı paşası soyundan olmaların...

Devamı »

"Kurt Seyt ve Shura" kitabı mı, dizisi mi?

<div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Kurt Seyt ve Shura kitabı ve dizisini harmanlayıp yorumlamak istiyorum. Bakalım altından kalkabilecek miyim..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Diziyi ilk bölümden itibaren izledim. Dönem dizileri ilgimi çeker, bunda da  kostümler şahaneydi bana göre, hikaye de güzeldi. Ama bir şeyler rahatsız ediyordu yine de dizide beni, özellikle ilerleyen bölümlerde iyiden iyiye sıkılmaya başlamıştım. Yok yok bu böyle olmayacak dedim, ille de kitabı okumalıyım diye düşündüm. Ne kadar da haklıymışım; 513 sayfalık kitabı tatilimin ilk 5 gününde bitirdim. Kitap o kadar sürükleyiciydi ki, elimden bırakıp havuza girmek, yemek yemek, dolaşmak bile istemiyordum; o derece yani.. Kitap gerçekten de dramatik bir belgesel olarak nitelendirilebilir; mekanlar, olaylar, dönem detayları mükemmel aktarılmış. Kitabı okumanızı baştan şiddetle tavsiye ederek hikayenin kısaca özetini yapayım:</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipmnTIh_1afDZQEaH5bzGNbZsGR6o2Z3sv1f_3TGnNuNgnQ3PO3IfIYfVYUzIHpgkLfD0absR6ySHfaNH6zTYxa881ifKCnKxvfF5hyphenhyphenij-NRlfGbbNm5mzgYbwg08sISoLDxbdKhvGBUU9/s1600/%C5%9Fura7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipmnTIh_1afDZQEaH5bzGNbZsGR6o2Z3sv1f_3TGnNuNgnQ3PO3IfIYfVYUzIHpgkLfD0absR6ySHfaNH6zTYxa881ifKCnKxvfF5hyphenhyphenij-NRlfGbbNm5mzgYbwg08sISoLDxbdKhvGBUU9/s1600/%C5%9Fura7.jpg" title="Çok güzel dizi olurdu bu kitap!" width="277" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">su gibi akan bir kitap..</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Kurt Seyt, geniş toprakları olan Kırımlı köklü aile Eminofların 1892 yılında Aluşta'da doğan oğludur. Babası gibi kendisi de Çarlık Rusyasında subaydır; hatta Çar'ın muhafız alayında görev yapar. Çapkındır ve de çok yakışıklıdır.</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">1916 yılında Kurt Seyt 24 yaşında iken, sapsarı saçları beline kadar uzanan, masmavi gözleri ilk balosuna çıkacağı için heyecandan pırıl pırıl parlayan, henüz 15 yaşındaki </span></span><span style="color: #252525;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Alexandra Julianovna Verjenskaya</span></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">yani </span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Shura ile tanışır. Hikaye de böyle başlar. Geri planda tarihi gerçeklikler ile bezenmiş romanda, Kırım Aluşta'dan 1924 İstanbuluna kadar uzanan tam 8 senelik bir aşk hikayesini anlatıyor Nermin Bezmen. Öz dedesinin hikayesidir hem de anlattığı.. Sonu acıklı biten gerçek bir aşktır.. Şahane bir kurgu, muhteşem kıvrak bir dil var romanda. Nedense bugüne kadar Nermin Bezmen kitaplarına bir türlü ilgi duymayan beni kıskıvrak yakaladı kitap.. Edebiyat uyarlaması diziler, hele de arka planda tarih varsa ilgimi hep çekmiştir. Her ne kadar hayal kırıklığı da olsa, beni Nermin Bezmen'le tanıştırdığı için dizi yapımcılarına yine de teşekkür etmek istiyorum.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih-Mti60l-VzKKAg3Op4_DjnX_uZTj6HCPAJNnBNHV_PFJxrxF1SrDWzzTlYQLNgWaIHGWROpJU-32lKBCgdDZaEI1mClQy1NtmaH9TMuKjowubP2HQdWmSTP0e_mum1x7s6BG3FnWIQnK/s1600/%C5%9Fura88.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih-Mti60l-VzKKAg3Op4_DjnX_uZTj6HCPAJNnBNHV_PFJxrxF1SrDWzzTlYQLNgWaIHGWROpJU-32lKBCgdDZaEI1mClQy1NtmaH9TMuKjowubP2HQdWmSTP0e_mum1x7s6BG3FnWIQnK/s1600/%C5%9Fura88.jpg" title="Dizi romanın yanında çok yavan kalıyor!" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Kitabun tadı bir başka!</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Dizide, “Y</span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>ok artık, gerçek yaşamda böyle bir insan olamaz!”</i></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">dedirtip beni izlemekten soğutan karakterlerin başında, Birkan Sokullu'nun canlandırdığı Petro Borinsky vardı. Kitabı okuyunca, senaristlerin dizilerde olmazsa olmaz unsur(!) gibi düşündükleri entrikacı karakteri yaratmak için, Petro'yu nasıl da gerçeğin dışında abartarak anlattıklarına tanık oldum. Boşuna rahatsız olmamışım meğerse Petro'dan.. Senariste ve yönetmene kızdım elbette.. C</span></span><span style="font-family: Calibri Light;"><span style="font-size: 13pt;">â</span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">nım hikayeyi yapay bir hale getirmeyi başardıkları için tabii ki!..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbxlyiMwhq-9I9WLBLyu9urxbA7DZXjBNJk-OV8KMB1W_GSv70QNzubvemXKyhPEo0kMEh_CWFf-qVFv7ytQCO4NBgg8BQoTdYmSkNdCJLagE9Pqd4xlmkMXKrA54L0jdNEmB-z9KTln05/s1600/%C5%9Fura-3petro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbxlyiMwhq-9I9WLBLyu9urxbA7DZXjBNJk-OV8KMB1W_GSv70QNzubvemXKyhPEo0kMEh_CWFf-qVFv7ytQCO4NBgg8BQoTdYmSkNdCJLagE9Pqd4xlmkMXKrA54L0jdNEmB-z9KTln05/s1600/%C5%9Fura-3petro.jpg" title="Dizide abartılan Petro Borinsky, bakışlara dikkat!" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Dizideki kötü adam Petro</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Petro Borinsky, Kurt Seyt'in çocukluk arkadaşıdır. Askeri okulda beraber okumuşlar, beraber cepheye gitmişlerdir. Buraya kadar sorun yok. Mesele, dizide Petro'yu hikayenin kötü karakteri yapmak için senarist ve yönetmenin abartılı saçmalamaları..</span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> Güya cephede savaşırken Petro yanlışlıkla kendi asker arkadaşını bir savaş suçu oluşturacak şekilde vuruyor. Bunu gören Kurt Seyt, askeri disiplini gereği Petro'yu istifaya zorluyor. Petro askerlikten istifa ediyor ama o saatten sonra Kurt Seyt'in baş düşmanı oluyor. O'nu hep kıskanıyor, Seyt'in yüzüne gülüyor ama hep arkasından iş çeviriyor.</span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> Bakışlarının sinsiliği oyuncu Birkan Sokullu'da o kadar iğreti durmuş ki, Petro sahnelerinin çoğunu seyrederken ne yalan söyleyeyim sıkıntıdan kanal değiştirmişimdir. Senarist ve yönetmen o kadar şişirmiş ki Petro karakterini, Seyt'in başına gelen her kötülüğünün altından O çıkıyor.</span></span><br /><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> Mesela Seyt cepheden mektup gönderir Shura'ya, ne hikmetse Petro'nun eline geçer mektup, mektubu vermez elbette ve Seyt'in öldüğüne inandırır Shura'yı.  Shura'yı elde etmeye çabalar dizi boyunca Petro, tabii ki sıkıcıdır bütün bu çabaları..  Abartı öyle üst boyuttadır ki, Seyt'in küçük kardeşi Osman'ı da Petro'ya öldürtürler. Edebiyat uyarlaması yaptıklarını unutup Petro'yu İstanbul'a da getirten, kusura bakmasınlar ama </span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><b>“hikaye katili”</b></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">demek istediğim senarist ve yönetmen ikilisi, Petro'ya Seyt'in parasını da çaldıracak kadar saçmalamışlar. Hızlarını alamayıp Petro'ya İstanbul'u işgal eden İngiliz askerleriyle işbirliği yaptırıp tam Shura ve Seyt'in evlenecekleri düğün gecesi Seyt'i kaçırtıp Rusya'ya giden gemiye hapsettirirler.  Bu kadarla da kalmaz muhteşem ikilinin hikayeden sapması, entrikacı karakter buldular ya, abartır da abartırlar; taa ki biz izleyicilere </span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>“Bu ne ya, böyle dizi mi olur?</i></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">” dedirtene kadar! Seyt bin bir türlü zorlukla, hapsedildiği gemiden kurtulur ve İstanbul'a döner. Bilin bakalım gelir gelmez kiminle karşılaşır? Evet bingo! Tabii ki Petro ile karşılaşır. O sırada Shura da kuzeninin koluna girmiş bir yere gitmektedir. Petro Seyt'e, </span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>“Bak işte, Shura başkasını buldu, seni unuttu</i></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">” der, Seyt de buna inanıp gidip kendisini bir başka kadının kollarına atıverir!.. Bunlar dizide olanlar, kitapla tahmin ettiğiniz gibi alakası bile olmayan zırva bölümler.. Kitapta ne Seyt gemiye hapsedilip geri gönderiliyor, ne de Petro'nun her dediğine bir çocuk saflığı ile inanıyor...</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Oysa romanda ailesini İstanbul'da tesadüfen bulan Shura, Seyt ile birlikte yaşadıklarını ailesine söyleyemediği için Şeref Otel'den ayrılmıştır ve eczanede çalışmaktadır. Bir gün eczaneden kuzeninin kolunda çıkarken Seyt O'nu görür ve kıskançlıktan gider çamaşırhanede çalışan kızlardan biri ile beraber geçirir geceyi. Sabah kız tam çıkarken Shura kızı görür ve  Seyt'le aralarına ciddi bir mesafe girer. Yani ortada Petro Borinsky ile ilgili hiçbir şey yoktur. Dizideki bıkkınlık veren, izleyicileri kaçırtan senaryo saçmalıklarından biridir karşımıza çıkan durum. Senaristin abartısıdır, rahatsız edicidir..</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Gerçek hikayede Petro, babasının zoruyla subay olmuştur, askerliği sevmediği için kendi isteği ile istifa etmiştir. Kitapta Shura'ya değil, Seyt'in yakın arkadaşı Celil'in sevgilisi Bolşoy'un baş balerini Tatiana Tchoupilkina'ya aşıktır. Evet dizideki gibi Rus bolşevik devrimcilerine katıldığı doğrudur. Ama dizide senarist ve yönetmen akıllarınca entrika izleteceklerdir ya, Seyt'i ve arkadaşı Celil'i tabiri caizse salak yerine koyarlar ve Petro'nun bolşeviklere katılmasını Seyt'in bilmediğini anlatırlar. Aslında Rusya'dan ayrılmadan önce Seyt ve Celil Petro'yu yakalamış, Rusyaya ihanet ettiği gerekçesiyle kendi mezarını kendisine kazdırarak O'nu öldürmüşlerdir. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJZllOQLmPLv7Yvx7agFZXPy6PdZJn7Nn8f8vPFhGTNiJL00W2apqMIjOYUY6FSvECu1YoExbLagA4k4uw8ADf9ichRVAOl8Qu4mkhtO7KeiGraLsQ4r3auKbHKivjq3vr0JfOM8yg5sUY/s1600/%C5%9Fura-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJZllOQLmPLv7Yvx7agFZXPy6PdZJn7Nn8f8vPFhGTNiJL00W2apqMIjOYUY6FSvECu1YoExbLagA4k4uw8ADf9ichRVAOl8Qu4mkhtO7KeiGraLsQ4r3auKbHKivjq3vr0JfOM8yg5sUY/s1600/%C5%9Fura-2.jpg" title="Dizideki Shura'nın gerçek Shura ile benzerliği var mı?" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Shura ne güzel kadınmış!</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Yok dizinin çok reklamı yapıldı da ondan tutmadı, yok dizi sezona geç başladı da ondan tutmadı, yok Rus tarihi bize ağır geldi, yok Shura'yı oynayan Farah Zeynep Abdullah ile Seyt'i oynayan Kıvanç Tatlıtuğ'un kimyası tutmadı diyenler, neden yönetmenin ve senaristin bu saçmalıklarına değinmediler anlamış değilim! Evet kitabı okuduktan sonra ben de Shura'yı başka birisi oynamalıydı diye düşündüm, aklıma ilk gelen de Tuba Ünsal oldu. Zira son dönem aktrisleri içinde gerçek sarışın olmadığını fark ettim. Belki de bir Rus aktris Shura için Farah Zeynep'ten çok daha uygun olacaktı, yani en azından gerçek sarışın ve mavi gözlü biri olsaydı.. Ama oyuncu seçimindeki bu hata, bence senaryodaki saçmalıklar yanında çok önemsiz kaldı, hatta lafını bile etmeye gerek yok diye düşünüyorum.</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwKhTFMRLSvZTxmxrs0HGigMTK44cR9oWViLx0a-jWCPQjoXljCpWtkZuTbyKUAqNDVfUHKGJdWqzRFwjy1tWcYME5tuuUzk-uZLl46KHwJHujaO-G7HH51aRY07A5TTl78iuWctl4Ag6c/s1600/%C5%9Fura10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" height="282" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwKhTFMRLSvZTxmxrs0HGigMTK44cR9oWViLx0a-jWCPQjoXljCpWtkZuTbyKUAqNDVfUHKGJdWqzRFwjy1tWcYME5tuuUzk-uZLl46KHwJHujaO-G7HH51aRY07A5TTl78iuWctl4Ag6c/s1600/%C5%9Fura10.jpg" title="Bence Shura Tuğba olmalıydı.." width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Sizce de Tuğba, güzel bir Shura olmaz mıydı?</td></tr></tbody></table><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Bir yaşam öyküsünün, zaten kurgulanarak yazıldığı şahane bir kitaba bu kadar ihanet ettikten sonra dizi tutmayınca hatayı kendilerinde aramış mıdır senarist ve yönetmen bilemiyorum tabii ki.. Bunu yeni sezonda hep birlikte göreceğiz.</span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Beni diziden soğutan ikinci karakter ise Ayşe'yi oynamaya çalışan Melisa Aslı Pamuk'tu. Kendisi Türkiye güzeli imiş; oyunculuğu, bakışları, konuşması o kadar yapmacıktı ki.. Çok ama çok sıkıldım kendisini izlerken..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKsolZ_UgWNOPvHoIKGovpM8qbCIGYfft5_iZfoAt9to67kWaHLLMawilCsc_Jy24iwGvpbQVZ7rV0_rqfs80yOuYA9_E3DLn0vrU8xQacnkKqZhlg1JESGk1M-6-IPtelCN-YgDaSY3BF/s1600/%C5%9Fura-3ay%C5%9Fe.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKsolZ_UgWNOPvHoIKGovpM8qbCIGYfft5_iZfoAt9to67kWaHLLMawilCsc_Jy24iwGvpbQVZ7rV0_rqfs80yOuYA9_E3DLn0vrU8xQacnkKqZhlg1JESGk1M-6-IPtelCN-YgDaSY3BF/s1600/%C5%9Fura-3ay%C5%9Fe.jpg" title="Bu bakışlar için çok mu çalıştı acaba?" width="206" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Hain Ayşe!</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;">Kurt Seyt ve Shura'nın İstanbul'da kaldıkları Şeref Oteli'nin sahibi Ali Dayı'nın kızıdır güya Ayşe. Seyt'e sürekli göz süzer, oteldeki bütün kadınlara sivri diliyle laf sokar. Hele çevirdiği entrika akıllara zarardır, senariste söyleyecek laf bulamıyorum gerçekten de!</span><br /><span style="font-family: 'Calibri Light', sans-serif; font-size: 13pt;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"> Shura'nın olmadığı ve Seyt'in çok içtiği bir gece Seyt'e tabiri caizse asılır Ayşe; Seyt kendisini reddedip dışarı çıkınca da Shura'nın dolaptaki gelinliğini giyip onların yatağına uzanır, sabah da Shura Ayşe'yi kendi yatağında görünce iyice Seyt'ten nefret eder, bu aptal entrikaya inanır. Senarist ve yönetmen böyle saçma abartılarla hikayenin naifliğine, temizliğine, doğallığına darbeler vurdukça, yazar Nermin Bezmen kim bilir ne kadar da üzülmüştür. Zira kitapta Ayşe diye bir karakter de yoktur!!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Çok yazık ettiler güzelim hikayeye! Daha çok reklam almak için, dizide bol entrika olsun dediler muhtemelen ve izleyici bu ucuz numaraları yutmayarak cezayı kesti. Oysa bu hikayeden çok güzel bir film, çok güzel bir dizi gerçekten de çıkardı. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Diziyi izlerken </span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>“Ah şimdi bu diziyi Çağan Irmak çekecekti, ne kadar mükemmel olurdu”</i></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">dediğim çok oldu itiraf edeyim. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Ekşi Sözlük'ten öğrendiğim kadarıyla yönetmen Hilal Saral, Aşk-ı Memnu'yu da çekmiş, ben o kadarını izlemediğim için yorum yapamıyorum. Ekşicilerden biri Hilal Saral için “</span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><i>Ülkemizde herkesin isterse dizi yönetmeni olabileceğinin canlı kanıtıdır</i></span></span><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">” demiş, yorum da size kalmış..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Senaryoyu Ece Yörenç yazmış, bir kitabı bu kadar basitleştirdiği için kendisine de söyleyecek söz bulamıyorum. Saçma uzun diyaloglar ve saçma entrika kurguları yapmak için kitapların ismini lekelemelerine ne gerek var ki, uydursunlar kendi öykülerini, kitaplara dokunmasınlar bence!</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Yaprak Dökümü, Aşk-ı Memnu, Fatmagül'ün Suçu Ne, Kuzey-Güney gibi çok ses getiren dizileri Melek Gençoğlu ile birlikte yazmış kendisi. Bu dizilerin hiçbirini seyretmedim, Fatmagül'ü ise biraz izlemiş, sonrasında konunun geldiği noktayı yine çok saçma bulmuştum. Ya bende bir sorun var, ya da Ece hanımda! Kitabı terazinin bir gözüne koyuyorum, öbür gözüne de diziyi koyuyorum, “<i>bu ne lahana turşusu, bu ne bahama kuşkusu!”</i>demek istiyorum sadece..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;"><br /></span></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj1_I4MB92HD-ZxV2qq98iFWTv-_NH-F22gyKAo7mnbCM5QXorCIf2mMfl0gwX-djJmc_b6kr56v79oDhyXMvIcG26A_iPcx6CULeO3LfOt68drhG7lb8DhgCkQaaegBS3V84ddIP5yADp/s1600/%C5%9Fura5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img alt="" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj1_I4MB92HD-ZxV2qq98iFWTv-_NH-F22gyKAo7mnbCM5QXorCIf2mMfl0gwX-djJmc_b6kr56v79oDhyXMvIcG26A_iPcx6CULeO3LfOt68drhG7lb8DhgCkQaaegBS3V84ddIP5yADp/s1600/%C5%9Fura5.jpg" title="Senaristler romanları mahvetmesinler artık!" width="240" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Romanları dizilere kurban etmeyin...</td></tr></tbody></table><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Geçenlerde okuduğuma göre yeni sezonda 13 bölüm daha sürdürmek istiyorlarmış diziyi, çünkü Araplara zaten satmışlar.. Günah keçisi olarak Shura'yı oynayan Farah Zeynep Abdullah'ı seçtikleri için yeni bir başrol oyuncusu kadın ekleyeceklermiş. “Kurt Seyt ve Murka” kitabına da geçiş yaparak Murka karakteri diziye dahil olacak, Shura geri planda kalacakmış. Devam kitabı olan, benim çok severek okuduğum ve hatta<a href="http://evdeyazar.blogspot.com.tr/2014/07/kurt-seyt-murka-tavsiye-edecegim-bir.html" target="_blank"> burada da anlattığım</a> kitaba ne kadar sadık kalacaklar gerçekten de merak ediyorum.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Son söz olarak diyorum ki, çok güzel bir kitap bu; Nermin Bezmen'in emeklerine sağlık ve umarım dizi senaristleri ve yönetmenler, kitapları katletmekten artık vazgeçerler.. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Calibri Light, sans-serif;"><span style="font-size: 13pt;">Keyifli okumalar efendim..</span></span></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div><br /><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /></div>

diziler dönem kitabı Ece Yörenç Farah Zeynep Abdullah Hilal Saral kitap tavsiyesi kitaplar KİTAPLAR Kurt Seyit ve Şura Kurt Seyit&Murka Kurt Seyt &Şura Nermin Bezmen yerli diziler "Kurt Seyt ve Shura" kitabı mı, dizisi mi?

Kurt Seyt ve Shura kitabı ve dizisini harmanlayıp yorumlamak istiyorum. Bakalım altından kalkabilecek miyim.. Diziyi ilk bölümden itibaren i...

Devamı »